
Conductor , Piano
.(1952 - 2016)
زولتان کوچیچ، پیانیست و آهنگساز برجستهٔ مجارستانی، فراگیری پیانو را از پنجسالگی آغاز کرد و در نهسالگی وارد کنسرواتوار موسیقی بلا بارتوک در بوداپست شد. او در پانزدهسالگی به آکادمی موسیقی فرانتس لیست انتقال یافت و آهنگسازی را نزد پال کادوشا و دیوردی کورتاگ آموخت و در نوزدهسالگی مدرک خود را دریافت کرد. انتصاب او به عضویت هیئت علمی آکادمی لیست تقریباً بلافاصله صورت گرفت. در آن زمان، کوچیچ پیشاپیش هنرمندی باتجربه در عرصهٔ کنسرت بود؛ در سال ۱۹۷۱ نخستین اجرای خود را در آمریکا برگزار کرد و در سال ۱۹۷۲ در لندن به روی صحنه رفت. او به حضور در جشنوارههای موسیقی تابستانی سراسر جهان، از جمله جشنوارههای سالزبورگ، ادینبرو و جشنوارهٔ بهار پراگ، شهرت دارد. جالب آنکه کوچیچ تا سال ۲۰۰۴ هنوز در آفریقا یا آمریکای جنوبی اجرایی نداشت. فعالیت کوچیچ بهعنوان هنرمند ضبط آثار موسیقی، در آغاز با انتشار پراکندهٔ آلبومهایی از سوی شرکتهای هونگارتون، هارمونیا موندی و دِنون ژاپن همراه بود. در سال ۱۹۸۰، او قراردادی انحصاری با شرکت فیلیپس کلاسیکس امضا کرد که بنا بر گزارشها، ۲۵ سال بعد نیز همچنان اعتبار داشت؛ هرچند خود این شرکت از آن زمان در گروه موسیقی دکا ادغام شده است. کوچیچ برای فیلیپس مجموعهٔ کامل آثار پیانویی بارتوک، از جمله کنسرتوهای او، و نیز منتخبی از آثار دبوسی، بتهوون و یوهان سباستیان باخ را ضبط کرده است. اگرچه منتقدان بهویژه اجرای او از آثار باخ را ستودهاند، موسیقی بارتوک در مجموع فعالیتهای کوچیچ جایگاهی محوری دارد. کوچیچ با همکاری لاسلو شومفای، موسیقیشناس، مجموعهٔ چندصفحهای «بارتوک پشت پیانو» را برای شرکت هونگارتون گردآوری کرد. این مجموعه به مناسبت بزرگداشت صدمین سالگرد تولد بارتوک در مجارستان منتشر شد و تمام آثاری را در بر میگیرد که بارتوک بهصورت تجاری ضبط کرده بود. کوچیچ همچنین چندین اثر بارتوک را برای ارکستر تنظیم کرده است؛ آثاری که آهنگساز قصد داشت آنها را به قالب ارکسترال درآورد، اما هرگز فرصت انجام این کار را نیافت. کوچیچ در طول سالها رابطهای نزدیک با آهنگساز، دیوردی کورتاگ، حفظ کرده و نخستین اجراهای بسیاری از آثار او را در مجارستان بر عهده داشته است. او همچنین منتقد و روزنامهنگاری صاحبنظر است و مقالاتش دربارهٔ موسیقی بیش از ۲۰ سال است که بهطور منظم در مجلهٔ مجاری «هولمی» منتشر میشوند. آثار آهنگسازیِ خود کوچیچ در آمریکا کمتر از اروپا شناخته شدهاند؛ در اروپا، آثار او را گروه انسمبل مدرن و گروه خودش، استودیوی موسیقی نوین بوداپست، اجرا میکنند. کوچیچ در مجارستان بهعنوان رهبر ارکستر نیز شهرت فراوانی دارد و در سال ۱۹۹۷ به سمت مدیر موسیقی و رهبر اصلی ارکستر جشنوارهٔ بوداپست منصوب شد. او این ارکستر را وارد فضایی متناسب با دوران پس از جنگ سرد کرد؛ با کنار گذاشتن الگوهای منسوخ برنامهریزی کنسرت که دولت پیشتر بر آنها تحمیل کرده بود، اجرای نخست آثاری را در مجارستان ممکن ساخت که تا آن زمان ممنوع یا سرکوب شده بودند؛ آثاری از آهنگسازانی چون چارلز آیوز و چایکوفسکی. کوچیچ همچنین بهطور منظم در تلویزیون مجارستان حضور مییابد و به اجرای کنسرت و گفتوگو دربارهٔ موسیقی میپردازد. دسترسی به فعالیتهای او در مقام آهنگساز و رهبر ارکستر در خارج از اروپای مرکزی دشوار است، اما این امر از اهمیت آنها نمیکاهد. کوچیچ در سرزمین مادریاش جایگاهی مشابه جایگاهی دارد که زمانی لئونارد برنستاینِ فقید در آمریکا از آن برخوردار بود.