ایوون لوفبور یکی از برجستهترین پیانیستها و مدرسان پیانو در فرانسهٔ قرن بیستم بود. او که از کودکی استعداد درخشانی از خود نشان میداد، در کنسرواتوار پاریس نزد موریس امانوئل و شارل-ماری ویدور تحصیل کرد و همچنین بهطور خصوصی از آلفرد کورتو درس گرفت؛ گفته میشود کورتو بیشترین تأثیر را بر شیوهٔ نوازندگی او گذاشت. لوفبور در تمام طول زندگی خود برنامهای مستمر از اجراهای کنسرتی داشت و از نوازندگان محبوب رهبرانی چون ایگور مارکویچ، سر آدریان بولت، ویلهلم فورتونگلر و بهویژه پابلو کاسالس بود. کاسالس مرتباً از او برای شرکت در جشنوارههای خود در پراد و پرپینیان، طی دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، دعوت میکرد. این رهبران ارکستر رویکرد بیپیرایه و صریح او را میپسندیدند؛ رویکردی که با حساسیت عاطفی عمیق و ذوق هنری برجستهای همراه بود. لوفبور میتوانست همهٔ این ویژگیهای متفاوت را با انضباط شخصی نیرومند و در عین حال انعطافپذیری متعادل کند؛ از همین رو، گزینهای ایدهآل برای اجرای آثار کنسرتو به شمار میرفت. با این حال، فعالیت لوفبور بهعنوان نوازندهٔ کنسرت در مقایسه با کارنامهٔ او در زمینهٔ آموزش پیانو اهمیت کمتری داشت. او دو دورهٔ طولانی و مهم تدریس را پشت سر گذاشت: ابتدا در مدرسهٔ نرمال موسیقی پاریس و سپس در کنسرواتوار پاریس، جایی که تا سال ۱۹۶۹ به تدریس ادامه داد. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۶، تدریس خصوصی را نیز دنبال میکرد. اگرچه هنگام صحبت از شاگردان برجستهٔ لوفبور اغلب نام سامسون فرانسوا و دینو لیپاتی مطرح میشود، فهرست کامل شاگردان او همچون مجموعهای از نامهای درخشان پیانیستها و هنرمندان کنسرتی اواخر قرن بیستم است. بخشی از دیدگاهها و آموزههای او پس از مرگش در کتابی با عنوان «درس موسیقی ایوون لوفبور» (La leçon de musique de Yvonne Lefébure) گردآوری شد. او همچنین از طریق برنامههای رادیویی و تلویزیونی دربارهٔ موسیقی سخن میگفت و به آموزش مخاطبان عمومی میپرداخت. متأسفانه، لوفبور تنها بهندرت آثار خود را ضبط کرد. یکی از ضبطهای بهویژه ارزشمند او، اجرای کنسرتوی پیانو در ر مینور، ک. ۴۶۶، اثر موتسارت با همراهی کاسالس در پرپینیان است. این اجرا در سال ۱۹۵۱ ضبط شد، اما تا پس از مرگ لوفبور، در سال ۱۹۹۴، منتشر نشد؛ زیرا شرکت کلمبیا در زمان ضبط نتوانسته بود اثری مناسب برای انتشار در کنار آن پیدا کند تا مجموعهٔ ضبطشده بهصورت یک آلبوم کامل عرضه شود. ضبطهای متأخر لوفبور برای شرکت فرانسوی سولستیس انجام شدند. ضبط او از آثار پیانویی راول نیز جایزهٔ معتبر «گراند پری دو دیسک» آکادمی شارل کُرو را دریافت کرد.