
Violin , Cello
.(1955)
یو-یو ما، فراتر از آنکه بیتردید یکی از برجستهترین نوازندگان ویولنسل دوران ما باشد، از پیشگامان تعامل میان فرهنگها و کنشگری موسیقایی نیز به شمار میرود. او همانقدر با آثار باخ و موسیقی برزیلی احساس نزدیکی میکند که با آثار الگار، موسیقی فیلم یا ترانههای فولک منطقهٔ آپالاش و مغولستان. او با بیش از ۱۰۰ آلبوم در کارنامهٔ ضبطهای خود، برای ۹ رئیسجمهور آمریکا اجرا کرده و سفیر صلح سازمان ملل متحد است. یو-یو ما در سال ۱۹۵۵ از پدر و مادری چینی در پاریس به دنیا آمد و در چهار سالگی، فراگیری ویولنسل را نزد پدرش آغاز کرد. سه سال بعد، خانوادهاش به ایالات متحده مهاجرت کردند و او در آنجا به تحصیل در مدرسهٔ جولیارد و دانشگاه هاروارد پرداخت. ما پس از دریافت جایزهٔ اِیوِری فیشر در سال ۱۹۷۸، با شرکت سیبیاس مسترورکس ــ که اکنون با نام سونی کلاسیکال فعالیت میکند ــ قرارداد بست. او برای این شرکت، سوئیتهای ویولنسل باخ را سه بار ضبط کرده است: در سالهای ۱۹۸۳، ۱۹۹۸ و ۲۰۱۸. رپرتوار کلاسیک ما بر پایهٔ همکاریهای دیرینه با هنرمندانی چون امانوئل اکس، نوازندهٔ پیانو؛ ادگار مایر، نوازندهٔ کنترباس؛ و آیزاک استرن، نوازندهٔ ویولن، شکل گرفته است. او در سال ۱۹۹۸ گروه «سیلکرود» را بنیان گذاشت؛ مجموعهای بینالمللی از نوازندگان که دامنهٔ فعالیت گستردهای در اجراهای میانفرهنگی دارد. از دههٔ ۱۹۹۰ به بعد، ما سبکهای موسیقایی دیگری را نیز دنبال کرده است؛ از جمله موسیقی جَز با همکاری بابی مکفرین، خواننده، در آلبوم Hush محصول ۱۹۹۲؛ موسیقی بلوگرس در آلبومهای Appalachia Waltz محصول ۱۹۹۶ و The Goat Rodeo Sessions محصول ۲۰۱۱؛ آثار آستور پیاتزولا در آلبوم Soul of the Tango محصول ۱۹۹۷؛ و موسیقی فیلم در اثر تان دون برای فیلم ببر خیزان، اژدهای پنهان محصول ۲۰۰۰. اگرچه ما چهرهای آشنا در گردهماییهای رهبران جهان است، از پروژههای اخیر او میتوان به Songs of Comfort and Hope، محصول سال ۲۰۲۰، اشاره کرد؛ پروژهای صمیمی و خودمانی در زمینهٔ اجرا و ضبط موسیقی که در دوران همهگیری کووید-۱۹ و با بهرهگیری از شبکههای اجتماعی شکل گرفت.