
Conductor , Harpsichord
.(1944)
اگر برای شکلگیری و تکامل موسیقی باروک فرانسه به یک ایتالیایی، یعنی ژان-باتیست لولی (Jean-Baptiste Lully)، نیاز بود، در احیای معاصر این موسیقی، یک آمریکایی در پاریس نقشی پیشگام ایفا کرده است؛ احیایی که یکی از نشانههای مهم آن، اجرای صحنهای اپرای «آتيس» (Atys) اثر لولی در سال ۱۹۸۶ در سالن اپرا-کومیک پاریس بود. ویلیام کریستی (William Christie)، نوازندهٔ هارپسیکورد و رهبر ارکستر، در سال ۱۹۴۴ در بوفالو متولد شد و از سنین جوانی به موسیقی قدیم علاقهمند بود. بااینحال، پس از ورود به فرانسه و پیوستن به گروه «اَنسامبل فایو سِنچِریز» (Ensemble Five Centuries)، به موسیقی معاصر نیز پرداخت و آثاری از آهنگسازانی چون لوسیانو بریو و هریسون بِرتویسل را اجرا کرد. در دههٔ ۱۹۷۰، همزمان با شکلگیری گروههای بیشتری که از سازهای دورهٔ تاریخی استفاده میکردند، کریستی گروهی از خوانندگان و نوازندگان را گرد هم آورد و بدینترتیب گروه «له زار فلوریسان» (Les Arts Florissants) متولد شد. نام این گروه از اپرایی به همین عنوان اثر مارک-آنتوان شارپانتیه گرفته شده است؛ آهنگسازی که آثارش از همان ابتدا جایگاهی محوری در فعالیتهای گروه داشتهاند. در واقع، موسیقی فرانسه همواره جاذبهای نیرومند برای کریستی و گروهش داشته است؛ از آثار دلاند و کامپرا گرفته تا کوپرن و رامو. بااینحال، دامنهٔ فعالیت آنها به موسیقی فرانسه محدود نمانده است. آثار ایتالیایی و انگلیسی نیز در کارنامهٔ ضبط گستردهٔ گروه جای دارند؛ کارنامهای که موسیقی دورهٔ کلاسیک، از جمله آثار هایدن و موتسارت، را نیز دربر میگیرد. کریستی که در عرصهٔ اپرا و کنسرت حضوری بینالمللی دارد، بهعنوان رهبر مهمان با ارکستر فیلارمونیک برلین نیز همکاری کرده است. از سال ۲۰۱۲، باغهای مشهوری که او در خانهاش در منطقهٔ وِنده در فرانسه ایجاد کرده، هر سال میزبان جشنوارهای بودهاند که در آن هنرمندان نامدار و استعدادهای نوظهور در کنار یکدیگر فرصت درخشش مییابند.