
Piano
.(1895 - 1991)
چه در اجرای سوناتهای شوبرت و چه در تنظیمهای خلاقانهای از آثار باخ، نوازندگی ویلهلم کمپف با چابکی و مهارتی دلنشین همراه است. سهم او در دنیای موسیقی ضبطشدهٔ پیانو در قرن بیستم بسیار چشمگیر است؛ مجموعهٔ «نسخهٔ ویلهلم کمپف» که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، شامل ۸۰ آلبوم بود که سه نسخهٔ متفاوت از کنسرتوهای بتهوون را نیز در بر میگرفت. کمپف در سال ۱۸۹۵ در براندنبورگ متولد شد و در خانوادهای پرورش یافت که اعضای آن موسیقیدانان حرفهای بودند؛ پدر، پدربزرگ و برادرش همگی در زمینهٔ موسیقی کلیسایی فعالیت داشتند. او پس از تحصیل در برلین، فعالیت خود را در زمینهٔ اجراهای زنده و ضبط موسیقی گسترش داد و به شهرت رسید. کمپف آهنگسازی نیز میکرد و آثارش از سوی ایدیل بیریت، پیانیست ترک و از شاگردان او، مورد توجه و اجرا قرار گرفتهاند. تنظیمهای او از آثار باخ نیز در آلبومهای معاصری همچون مجموعهٔ آثار باخ که ویکینگور اولافسون در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد، شنیده میشوند. پس از جنگ جهانی دوم، کمپف با موسیقیدانان برجستهٔ بینالمللی، از جمله یهودی منوهین، به اجرای موسیقی مجلسی پرداخت و به همراه او مجموعهٔ کامل سوناتهای ویولن را ضبط کرد. اگرچه کمپف تمام گسترهٔ ادبیات موسیقی پیانو را کاوید، بتهوون همواره یکی از آهنگسازان محبوبش بود و او هر سال دورهای آموزشی را به آثار این آهنگساز اختصاص میداد. کمپف که در سال ۱۹۹۱ درگذشت، شاهد تحولات و نوآوریهای بسیاری در فناوری ضبط موسیقی بود. ضبطهای اولیهٔ او که در دههٔ ۱۹۲۰ روی صفحات گرامافون شلاک انجام شدند و بعدها به قالب دیجیتال انتقال یافتند، گنجینهای ارزشمند از هنر نوازندگی پیانو در آن دوران به شمار میروند.