
Conductor , Piano
.(1917)
2010
1987
ولادیمیر اشکنازی، پیانیست و رهبر ارکستر روس، یکی از چهرههای برجسته و بزرگ موسیقی کلاسیک به شمار میرود. در زمینهٔ اجرای کنسرتوها، اجراهای او از آثار راخمانینف جایگاهی ممتاز دارند؛ چنانکه در اجرای کنسرتوی شمارهٔ ۳ راخمانینف (۱۹۰۹) که در سال ۱۹۷۲ با همراهی آندره پروین و ارکستر سمفونیک لندن ضبط شد، میتوان جریان پرفرازونشیب موسیقی را شنید که با وجود شدت و هیجان فراوان، کاملاً طبیعی و روان به گوش میرسد. حاصل همین همکاری، ضبطهای تأثیرگذار و درخشانی از کنسرتوهای پروکفیف نیز بود؛ آثاری که سرزندگی، بازیگوشی و حرکات نمایشی و دشوار پیانوییِ این قطعات استادانه و بسیار تکنیکی را بهخوبی به نمایش میگذارند. اشکنازی در مقام نوازندهٔ موسیقی مجلسی نیز اجراهایی کمنظیر از سوناتهای ویولن بتهوون، با همراهی ایتساک پرلمن، ارائه کرده است. کافی است به سونات «کرویتسر» (۱۸۰۳) گوش دهید تا شور و هیجان و درخشش این همکاری را دریابید. اجرای او از تریوی پیانوی لا مینور چایکوفسکی (۱۸۸۲) نیز نمونهای برجسته از هنر اوست؛ اثری که در ضبط سال ۱۹۸۱، با همراهی پرلمن و لین هارل، استادانه اجرا شده است. اشکنازی در سال ۱۹۳۷ در شهر گورکی ــ که امروزه نیژنی نووگورود نام دارد ــ در خانوادهای با پدری پیانیست و مادری بازیگر به دنیا آمد. او در هشتسالگی وارد مدرسهٔ مرکزی موسیقی مسکو شد و ده سال بعد تحصیلات خود را در کنسرواتوار مسکو آغاز کرد؛ جایی که بهتدریج رپرتوار خود از آثار موتسارت، بتهوون و آهنگسازان روس را گسترش داد. او در سال ۱۹۶۳ برای همیشه اتحاد جماهیر شوروی را ترک کرد و ابتدا در لندن اقامت گزید. در همانجا با شرکت ضبط دکا قرارداد بست و از آن زمان تاکنون آثار متعددی برای این شرکت ضبط کرده است. اشکنازی از اواسط دههٔ ۱۹۷۰ فعالیت خود را بهعنوان رهبر ارکستر آغاز کرد و با ضبطهای اولیهٔ سمفونیهای شمارهٔ ۴ تا ۶ چایکوفسکی به همراه ارکستر فیلارمونیا، تواناییهای خود را بر سکوی رهبری به نمایش گذاشت. او پیش از بازنشستگی در سال ۲۰۲۰، رهبری ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن، ارکستر فیلارمونیک چک و ارکستر سمفونیک سیدنی را بر عهده داشت. بدینترتیب، رؤیای دیرینهٔ خود را دنبال کرد؛ رؤیای کسی که به گفتهٔ خودش، همیشه میخواست رهبر ارکستر شود، اما صرفاً از قضا نواختن پیانو را آغاز کرده بود.