
Conductor
.(1953)
تا پیش از تهاجم روسیه به اوکراین در فوریهٔ ۲۰۲۲، مسیر حرفهای والری گرگیف (متولد ۱۹۵۳ در مسکو) صعودی تقریباً بیوقفه بهسوی جایگاهی برجسته در عرصهٔ هنر موسیقی بود. او شاگرد استاد نامدار، ایلیا موسین، بود و در اواسط دههٔ بیست زندگیاش بهعنوان دستیار رهبر ارکستر در اپرای معتبر کیروف (که اکنون مارینسکی نام دارد) در سنپترزبورگ فعالیت میکرد. یک دهه بعد، مدیریت این مجموعه را بر عهده گرفت و مجموعهای از ضبطهای تحسینشده از اجراهای آن، از جمله «بوریس گودونوف» (۱۸۷۳) اثر موسورگسکی و «جنگ و صلح» (۱۹۴۶) اثر پروکفیف را برای شرکت فیلیپس منتشر کرد. این آثار توجه گستردهای را در خارج از روسیه نیز برانگیختند و شهرت گرگیف را بهعنوان مفسری پرشور و پرانرژی از موسیقی کشورش تثبیت کردند. گرگیف در خارج از دنیای اپرا نیز بیشازپیش برای رهبری کنسرتهای سمفونیک مورد توجه قرار میگرفت. او رابطهای بهویژه نزدیک با ارکستر سمفونیک لندن برقرار کرد و در سال ۲۰۰۷ به رهبر اصلی آن تبدیل شد. هرچند منتقدان گاه او را به شتابزدگی و کمتوجهی به ظرافتهای تفسیر موسیقایی متهم میکردند، اجراهایش از سمفونیهای پروکفیف، مالر و چایکوفسکی جایگاه او را بهعنوان رهبری عموماً شورانگیز و پرقدرت تثبیت کردند. در سال ۲۰۲۲، خودداری او از محکوم کردن تهاجم روسیه به اوکراین، به کنارهگیریاش از ارکستر فیلارمونیک مونیخ، که مدیر موسیقی آن بود، و لغو شمار زیادی از همکاریها و برنامههای دیگر انجامید. او همچنان مدیر هنری تئاتر مارینسکی است.