
Piano
.(1973)
والنتینا لیسیتسا از نخستین نوازندگان موسیقی کلاسیک بود که از یک سرویس انتشار ویدئو در اینترنت بهعنوان ابزاری مهم برای پیشبرد حرفهٔ خود استفاده کرد. راهبرد او موفقیتآمیز بود: در دههٔ ۲۰۱۰، با شرکت بزرگ ضبط موسیقی دکا قرارداد بست و از آن زمان تاکنون یکی از چهرههای ثابت مجموعهٔ هنرمندان این شرکت بوده است. لیسیتسا در ۲۵ مارس ۱۹۷۳ در کییف، اوکراین، که در آن زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود، متولد شد. او از سهسالگی نواختن پیانو را آغاز کرد و تنها یک سال بعد نخستین کنسرتهایش را اجرا میکرد؛ بااینحال، مدتی آرزو داشت شطرنجبازی حرفهای شود. لیسیتسا در مدرسهٔ موسیقی لیسنکو در کییف تحصیل کرد و سپس به کنسرواتوار کییف راه یافت و نزد لیودمیلا تسویرکو آموزش دید. در آنجا با الکسی کوزنتسوف، پیانیست، آشنا شد و این دو اجرای مشترک بهصورت دوئت پیانو را آغاز کردند. آنها در سال ۱۹۹۱ برندهٔ مسابقهٔ دو پیانو موری درانوف در میامی شدند و به ایالات متحده مهاجرت کردند و در کارولینای شمالی ساکن شدند. این دو در سال ۱۹۹۲ ازدواج کردند. آنها در آمریکا تا اندازهای به موفقیت دست یافتند؛ در سال ۱۹۹۵ در جشنوارهٔ «ماستلی موتسارت» در نیویورک حضور یافتند و در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، هم بهصورت دوئت و هم با اجرای تکنوازی لیسیتسا، آثاری را برای شرکت ضبط آدیوفون ضبط کردند. بااینحال، پیشرفت حرفهای لیسیتسا متوقف شد و او به ظرفیتهای رسانههای نوین برای معرفی موسیقی کلاسیک علاقهمند شد. در سال ۲۰۰۷ ویدئویی در اینترنت منتشر کرد و در این رسانه به موفقیتی فوری دست یافت؛ بهطوریکه در رتبهبندیهای اولیهٔ بازدید، در صدر قرار گرفت. لیسیتسا امیدوار بود شهرت اینترنتی، راه را برای موفقیت او در عرصههای متعارفتر، یعنی اجرای تورهای کنسرت و ضبط آثار با شرکتهای بزرگ موسیقی، هموار کند. ویدئوهای او هر دو هدف را محقق کردند: در اواخر دههٔ ۲۰۰۰، بهعنوان نوازندهٔ همراهِ هیلاری هان، ویولنیست، در ایالات متحده و اروپا به اجرای برنامه پرداخت. او در سال ۲۰۱۰ آلبومی از اجرای تکنوازی آثاری از بتهوون، شومان، لیست و زیگیسموند تالبرگ برای شرکت ناکسوس منتشر کرد و سال بعد، هان را در ضبط یکی از سوناتهای آیوِز برای دویچه گرامافون همراهی کرد. در سال ۲۰۱۰، لیسیتسا و کوزنتسوف گام بعدی برنامهٔ خود را عملی کردند. آنها با سرمایهگذاری شخصی، ضبط چهار کنسرتوی پیانوی راخمانینف را با ارکستر سمفونیک لندن ترتیب دادند. این کار مستلزم صرف تمام پسانداز زندگیشان بود، اما نتیجه داد. تا سال ۲۰۱۲، درحالیکه شمار بازدیدهای آثار لیسیتسا در اینترنت به مرز ۵۰ میلیون نزدیک میشد، برای اجرای کنسرت در تالار رویال آلبرت لندن دعوت شد و با شرکت دکا قرارداد بست. دکا ضبطهای راخمانینف او را بهصورت آلبومهای جداگانه منتشر کرد و لیسیتسا از آن پس دستکم سالی یکبار برای این شرکت آلبوم ضبط کرده است. بیشتر ضبطهای او بر رپرتوار رمانتیک و روسی متمرکز بودهاند، اما در سال ۲۰۱۵ آلبومی از اجرای آثار فیلیپ گلس نیز منتشر کرد. لیسیتسا در تالارهای برجستهای همچون کارنگی هال و رویال آلبرت هال به اجرا پرداخته است؛ بااینحال، در سال ۲۰۱۵ حضور او در برنامهٔ ارکستر سمفونیک تورنتو بهدلیل انتشار توییتهای جنجالی در حمایت از شورش مسلحانه در اوکراین، که از پشتیبانی روسیه برخوردار بود، لغو شد (خود لیسیتسا از تبار قومی روس و لهستانی است). او در سال ۲۰۱۹ مجموعهٔ کامل آثار پیانویی چایکوفسکی را برای شرکت دکا ضبط کرد. در میانهٔ سال ۲۰۱۹، ویدئویی از اجرای موومان پایانی سونات پیانوی شمارهٔ ۱۴ بتهوون در دو دیز مینور، اپوس ۲۷، شمارهٔ ۲، بیش از ۴۰ میلیون بازدید به دست آورد. — جیمز منهایم