سوزی لو بلان (Suzie LeBlanc)، خوانندهٔ سوپرانو، از چهرههای جوانتری بوده است که به پویایی و شکوفایی صحنهٔ موسیقی قدیم در مونترآل و بهطور کلی در کانادا کمک کردهاند. صدای او لطیف و سبک است و بهجای نمایش تواناییهای آوازیِ پرزرقوبرق و دشوار، با طراوتی خاص با ظرافتها و ویژگیهای طبیعی موسیقی سدهٔ هجدهم هماهنگ میشود. در شرح زندگی اولیهٔ لو بلان، خاستگاه او منطقهٔ آکادیا ذکر شده است؛ انتخابی که شاید نشاندهندهٔ فاصله گرفتن از هویت جغرافیایی انگلیسیزبانِ نیوبرانزویک باشد؛ استانی که بیشتر جامعهٔ فرانسویزبانِ ساحل اقیانوس اطلس کانادا در آن زندگی میکنند. او هم استعداد آوازی داشت و هم انگیزه و پشتکار، اما با وجود آنکه مادرش معلم آواز بود، چندان از آموزش حرفهای و منظم بهرهمند نشد. لو بلان در جوانی به مجلهٔ لا سِنا موزیکاله (La Scena Musicale) گفته بود: «برایم آواز خواندن در برابر تماشاگران آسانتر از تمرین کردن بود. صدایم راحتتر بیرون میآمد و آرامش بیشتری داشت. این اتفاق نادری است، مگر نه؟» لو بلان در دوران جوانی با موسیقی قدیم آشنا شد و اندکی پس از آنکه خانوادهاش در سال ۱۹۷۶ به مونترآل نقل مکان کردند، با جنبش اجرای تاریخی نیز آشنایی پیدا کرد. او در کنسرتی از گروه «استودیو دو موزیک آنسین دو مونترآل» (Studio de Musique Ancienne de Montréal یا SMAM) شرکت کرد و بلافاصله شیفتهٔ این موسیقی شد. سپس نواختن هارپسیکورد را آغاز کرد، در یکی از کالجهای فنیوحرفهای مونترآل به تحصیل پرداخت و موسیقی را بهعنوان رشتهٔ فرعی برگزید. این رِژان پواریه (Réjean Poirier)، مدیر گروه SMAM، بود که به توانایی آوازی او پی برد و با دعوت از او برای آواز خواندن در مراسم ازدواجش، نخستین گام را برای تشویق او به خوانندگی برداشت. گذار لو بلان به حرفهٔ آواز بهآرامی صورت گرفت. او در سهنفرهای به نام «موزیکا سکرتا» (Musica Secreta) آواز میخواند و پس از سفر به انگلستان برای تحصیل موسیقی قدیم، تجربهای دشوار اما آموزنده به دست آورد: از او دعوت شد تا به مدت هشت ماه جای اِما کرکبی (Emma Kirkby) را در گروه «کنسورت آو موزیک» (The Consort of Musicke) به رهبری آنتونی رولی (Anthony Rooley) پر کند. از اواخر دههٔ ۱۹۸۰، لو بلان برای شرکت ضبط ATMA و چند ناشر دیگر آلبوم ضبط کرده است. تمرکز اصلی او بر موسیقی دهههای پس از سال ۱۷۰۰ بوده، اما به آثار دورههای بعد، از جمله موسیقی موتسارت، نیز پرداخته است؛ آهنگهای آوازی موتسارت از جمله آثاری هستند که او در اجرای آنها شمّ هنری ویژهای دارد. لو بلان در اجرای اپرای اورفئو (Orfeo) اثر مونتهوردی به تهیهکنندگی اپرای هلند حضور داشته و با گروههای متعددی، از جمله تافلموزیک (Tafelmusik)، فرتورک (Fretwork) و «له ووآ اومن» (Les Voix Humaines)، در کانادا و دیگر کشورها همکاری کرده است. او که عضو هیئت علمی آواز در دانشگاه مونترآل است، آکادمی باروک مونترآل (Académie Baroque de Montréal) را نیز بنیان گذاشته و مدیریت هنری آن را بر عهده دارد. کارنامهٔ ضبط گستردهٔ او آثاری چون آکیس و گالاتئا (Acis and Galatea) اثر هندل، اورفئو (L’Orfeo) اثر سارتوریو، وِسپرو دلا بئاتا ویرجینه (Vespro della beata Vergine) اثر مونتهوردی و اورفه و اوریدیس (Orphée et Eurydice) اثر گلوک را در بر میگیرد. لو بلان در سال ۲۰۰۹ برای ضبط اثر سرود زمین و آسمان (Chant de terre et de ciel) از اولیویه مسیان، جایزهٔ «اوپوس» (Prix Opus) را دریافت کرد.