سوزان تومز، اگرچه بیش از همه بهعنوان پیانیست گروههای تریوی فلورستان، انسمبل گودیه و دوموس شناخته میشود، در مقام تکنواز و نوازندهٔ رسیتال نیز کارنامهای برجسته دارد. رپرتوار او، چنانکه انتظار میرود، بسیار گسترده است و مجموعهای از آثار تکنوازی، موسیقی مجلسی و کنسرتوهای موتسارت، بتهوون، شوبرت، مندلسون، شومان، برامس، مالر، فوره، مارتینو و بسیاری دیگر را در بر میگیرد. در این میان، آثاری سبکتر از بیلی مایرل و جروم کِرن و نیز موسیقی معاصر جودیت ویر هم جای دارند. تومز بیش از ۵۰ ضبط انجام داده که بیشتر آنها از طریق شرکتهای هایپریون و ویرجین کلاسیکس در دسترساند. او همچنین نویسندهٔ سه کتاب است و در مقامهای گوناگون برای روزنامههای گاردین و ایندیپندنت مطلب مینویسد. تومز برای برنامههای رادیویی بیبیسی نیز مطالبی نوشته و در بسیاری از آنها حضور یافته است. او همچنین بهطور منظم در کنسرواتوارهای برجستهٔ بریتانیا و دیگر مراکز، کلاسهای پیشرفته برگزار میکند. سوزان تومز در ۲۶ مه ۱۹۵۴ در ادینبرو، بریتانیا، متولد شد. اگرچه پیانو ساز اصلی او بوده، ویولن نیز آموخته و با این ساز در ارکستر ملی جوانان بریتانیا نوازندگی کرده است. تومز در زمینهٔ تحصیلات دانشگاهی نیز پیشگام بود؛ او در کینگز کالج کمبریج ثبتنام کرد و نخستین زنی شد که در آنجا مدرک موسیقی دریافت کرد. او از پیانیست، دیوردی شِبوک، و ویولونیست، شاندور وِگ، بهعنوان استادانی تأثیرگذار یاد کرده است؛ هنرمندانی که در کلاسهای پیشرفتهٔ پس از دوران تحصیلش در کمبریج با آنها آشنا شد. تومز از سال ۱۹۷۹ در گروه موسیقی مجلسی دوموس نوازندگی میکرد. نخستین ضبط این گروه، شامل کوارتتهای پیانوی فوره و منتشرشده از سوی هایپریون، در سال ۱۹۸۵ جایزهٔ بهترین ضبط موسیقی مجلسی مجلهٔ گرامافون را دریافت کرد. تومز به گروه موسیقی مجلسی دیگری به نام انسمبل گودیه نیز پیوست؛ گروهی که در ژوئن ۱۹۸۹ نخستین اجرای خود را در تالار ویگمور با استقبال منتقدان برگزار کرد. پس از انحلال دوموس در سال ۱۹۹۵، تومز در همان سال به همراه ریچارد لستر، ویولنسلنواز دوموس، و آنتونی ماروود، ویولونیست، تریوی فلورستان را تشکیل داد. این گروه به موفقیت چشمگیری دست یافت و در سال ۱۹۹۹ برای آلبوم تریوهای شومان که از سوی هایپریون منتشر شده بود، جایزهٔ گرامافون را دریافت کرد. تومز نخستین کتاب خود را در سال ۲۰۰۴ با عنوان «فراتر از نتها» (انتشارات بویدل) منتشر کرد که رویدادهای مرتبط با گروه دوموس را مستند میکرد. او دو کتاب دیگر نیز نوشت: «الفبای یک موسیقیدان» (فابر و فابر، ۲۰۰۶) و «از دل سکوت» (انتشارات بویدل، ۲۰۱۰) که شرح یک سال از زندگی او بهعنوان نوازندهای حرفهای است. تومز در قرن جدید نیز فعالیت خود را با انسمبل گودیه و تریوی فلورستان ادامه داد؛ گروه دوم در ژانویهٔ ۲۰۱۲ منحل شد. او همچنین بهعنوان تکنواز کنسرتو با ارکستر آکادمی سنت مارتین در فیلدز، ارکستر عصر روشنگری و دیگر ارکسترهای لندن به اجرا پرداخته است. از میان ضبطهای تکنوازی تحسینشدهٔ تومز میتوان به آلبوم سال ۲۰۰۴ او برای شرکت هایپریون اشاره کرد که در سال ۲۰۰۹ با نام هلیوس دوباره منتشر شد و شامل کنسرتوهای پیانوی شمارهٔ ۱۱، ۱۲ و ۱۳ موتسارت است.