سوزان گریتون (Susan Gritton) خوانندهٔ سوپرانو انگلیسی است که در سال ۱۹۹۹ با ایفای نقشهای اصلی اپرا به موفقیت چشمگیری دست یافت. او پس از تحصیل در رشتهٔ گیاهشناسی در دانشگاههای آکسفورد و لندن، آموزش آواز را که ابتدا بهعنوان فعالیتی غیرحرفهای دنبال میکرد، در سطحی حرفهای ادامه داد و سپس آوازخوانی را بهعنوان شغل خود برگزید. نخستین بار در سال ۱۹۹۴، هنگامی که جایزهٔ معتبر یادبود کاتلین فریر (Kathleen Ferrier Memorial Award) را دریافت کرد، به شهرت رسید. این موفقیت به نخستین رسیتال انفرادی او در سالن ویگمور هال لندن انجامید؛ اجرایی که در آن یوجین آستی او را با پیانو همراهی میکرد. گریتون سپس به مجموعهٔ کنسرتهای آواز هنری International Songmakers به سرپرستی گراهام جانسون پیوست و در رسیتالهای متعددی در سراسر انگلستان، بهویژه در جشنوارههای تابستانی، شرکت کرد. از جملهٔ این رویدادها میتوان به جشنوارههای لیچفیلد، آروندل، آلدبورگ، چلتنهام، هاروگیت و سیتی آو لندن، و نیز جشنوارهٔ موتسارتوخه در سالزبورگ اشاره کرد. در سال ۱۹۹۶، از او دعوت شد تا سه بار در مجموعهٔ کنسرتهای پرومناد هنری وود بیبیسی (BBC Henry Wood Promenade Concerts) اجرا کند. یکی از اجراهای اولیهٔ او در جشنوارهها در جشنوارهٔ استانبول برگزار شد؛ جایی که نقش بلوندشن را در اپرای ربایش از حرمسرا (Die Entführung aus dem Serail) اثر موتسارت خواند. داستان این اپرا در همان شهری میگذرد که اجرا در آن برگزار شده بود. فعالیتهای اپرایی گریتون در سالهای نخست فعالیت اپرایی خود بیشتر نقشهای کوچکتر و شخصیتمحور را ایفا میکرد؛ از جمله: - خواهرزادهٔ اول در اپرای پیتر گریمز (Peter Grimes) اثر بریتن - فراسکیتا در اپرای کارمن (Carmen) اثر بیزه - کلارین و تالی در اپرای پلاته (Platée) اثر رامو - زنیا در اپرای بوریس گودونوف (Boris Godunov) اثر موسورگسکی - خواهر کنستانس در اپرای گفتوگوهای راهبههای کارملی (Dialogues des Carmélites) اثر پولنک - پری دریایی در اپرای اوبِرون (Oberon) اثر وبر - تینـی در اپرای پل بانیان (Paul Bunyan) اثر بریتن او همچنین نقش بلندا را در اپرای دیدو و آئنیاس (Dido and Aeneas) اثر پورسل در اپرای دولتی برلین اجرا کرد. در اپرای آتزیو (Ezio) اثر هندل، نقش فولویـا را با همراهی گروه کینگز کنسورت (The King's Consort) در سالن تئاتر شانزهلیزهٔ پاریس خواند و در اپرای سرسه (Xerxes) هندل نیز نقش آتالانتا را در اپرای ملی انگلستان بر عهده گرفت. در جشنوارهٔ آلدبورگ، زیر نظر استوارت بِدفورد، نقشهای حاکم زن در اپرای چرخش پیچ (The Turn of the Screw) و لوسیا در اپرای تجاوز به لوکرتیا (The Rape of Lucretia)، هر دو از آثار بریتن، را اجرا کرد. او همچنین نقش سوزانا را در اپرای عروسی فیگارو (Le Nozze di Figaro) و نقش زرلینا را در اپرای دون ژوان (Don Giovanni)، هر دو اثر موتسارت، برای جشنوارهٔ گلایندبورن و اجراهای تور اپرایی آن ایفا کرد. فعالیتهای ضبط و انتشار آثار گریتون از همان سالهای آغازین فعالیت حرفهایاش بهعنوان خوانندهای قابلاعتماد در استودیو شناخته شد. او برای شرکت ضبط ترینگ (Tring)، بخش سوپرانو را در سمفونی شمارهٔ ۳ گورِتسکی، معروف به سمفونی ترانههای اندوه (Symphony of Sorrowful Songs)، خواند. همچنین نقش خانم وُردزورث را در ضبط اپرای آلبرت هرینگ (Albert Herring) اثر بریتن، با هدایت استوارت بِدفورد برای شرکت Collins Classics، اجرا کرد و مجموعهای از ترانههای گوستاو هولست را نیز برای همین شرکت ضبط کرد. از دیگر ضبطهای او میتوان به اپرای اوتونه در ویلا (Ottone in Villa) اثر ویوالدی، با شرکت ضبط چاندوس و رهبری ریچارد هیکاکس، چندین آلبوم از آثار پورسل، موسیقی مذهبی هندل و اوراتوریوی دبورا (Deborah) و اوراتوریوی مناسبتی (Occasional Oratorio) اشاره کرد که با همراهی گروه کینگز کنسورت برای شرکت هایپریون ضبط شدند. او برای شرکت دویچه گرامافون نیز در ضبط اپرای سلیمان (Solomon) اثر هندل، در نقش ملکهٔ سبا، و همچنین اوراتوریوی مسیح (Messiah) شرکت کرد. ضبط اثر کمتر شناختهشدهٔ بتهوون، آتش وستا (Vesta's Feuer)، نیز در کارنامهٔ او قرار دارد. نخستین آلبوم رسیتال انفرادی گریتون، مجموعهای از ترانههای فانی مندلسون-هنسل بود که برای شرکت هایپریون منتشر شد. نخستین نقش اصلی اپرایی او در یک ضبط نیز نقش تئودورا در اپرای تئودورا (Theodora) اثر هندل بود؛ اثری که با رهبری پل مککریش و همراهی گروه گابریلی کنسورت اند پلیرز (Gabrieli Consort & Players) برای زیرمجموعهٔ آرشیوِ دویچه گرامافون ضبط شد. او همچنین با همکاری گراهام جانسون، بازآفرینیها و تنظیمهای آثار پورسل و بریتن را برای هایپریون ضبط کرد. دستیابی به نقشهای اصلی اپرا برای فصل هنری ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰، گریتون قراردادی بهعنوان خوانندهٔ اصلی با اپرای ملی انگلستان (English National Opera) امضا کرد. نخستین نقشهای اصلی او در این جایگاه عبارت بودند از پامینا در اپرای نیلبک جادویی (The Magic Flute) اثر موتسارت و نقش اصلی در اپرای روباه حیلهگر کوچک (The Cunning Little Vixen) اثر یاناچک. او در همان دوره نقش دروزیلا را در اپرای تاجگذاری پوپئا (The Coronation of Poppea) اثر مونتهوردی و نقش هِرو را در اپرای بئاتریس و بندیکت (Béatrice et Bénédict) اثر برلیوز نیز اجرا کرد.