استیون کومبز یکی از پیانیستهای برجستهٔ انگلیسی نسل خود است که نهتنها بهعنوان نوازندهٔ تکنواز و رسیتال، بلکه در مقام نوازندهٔ موسیقی مجلسی و پیانیست دونوازی نیز فعالیت دارد. رپرتوار او شامل آثار شناختهشدهای از مندلسون، دبوسی، راول، اسکریابین و دیگر آهنگسازان است؛ بااینحال، او بهویژه بهخاطر تفسیرهایش از آثار آهنگسازان کمترشناختهشدهٔ دورهٔ رمانتیک متأخر، همچون آرنسکی، بورتکیهویچ، گلازونوف، رینالدو هان و بسیاری دیگر، شهرت یافته است. کومبز برای ضبطهای خود در مجموعهٔ گستردهٔ «کنسرتوی پیانوی رمانتیک» (The Romantic Piano Concerto) از انتشارات هایپریون نیز تحسین فراوانی دریافت کرده است؛ مجموعهای که در آن، کنسرتوهایی از آهنگسازان شناختهشدهای چون مندلسون و چهرههای کمترآشنایی مانند الکساندر گودیكه و دیگران را با مهارت و شایستگی اجرا کرده است. کومبز در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۰ در بیرکنهد، در نزدیکی لیورپول انگلستان، متولد شد. استعداد او از همان سالهای نخست آشکار بود؛ چنانکه در ۱۳سالگی مقام دوم مسابقهٔ ملی پیانوی انگلستان را به دست آورد. نخستین آموزشهای جدی او در مدرسهٔ مقدماتی کالج سلطنتی شمالی موسیقی آغاز شد و پس از آن در کالج سلطنتی موسیقی به تحصیل ادامه داد. از جمله استادان او میتوان به جوآن اسلید، هدر اسلید-لیپکین و گوردون گرین اشاره کرد. کومبز در طول دههٔ ۱۹۸۰ بهتدریج فعالیت حرفهای خود را، چه در انگلستان و چه در خارج از آن، گسترش داد و بهعنوان نوازندهٔ رسیتال و تکنواز، با ارکسترهای بزرگ به روی صحنه رفت. در همین دوران، فعالیت موازی خود را در زمینهٔ موسیقی مجلسی و دونوازی پیانو نیز توسعه بخشید. او در سال ۱۹۸۹ آلبومی از آثار دبوسی برای دو پیانو را به همراه کریستوفر اسکات، با برچسب هایپریون ضبط کرد. سه سال بعد، نخستین ضبط از چهار ضبط خود را برای همین ناشر در مجموعهٔ «کنسرتوی پیانوی رمانتیک» انجام داد؛ این آلبوم شامل کنسرتوی پیانو در فا مینور اثر آرنسکی و کنسرتوی پیانوی شمارهٔ یک اثر بورتکیهویچ بود. کومبز پس از آن مجموعهای از ضبطهای متنوع را برای هایپریون منتشر کرد که از جملهٔ آنها مجموعهای بود که در سال ۱۹۹۴ آغاز شد و به آثار کامل پیانوی تکنوازی گلازونوف اختصاص داشت. آلبومهای دیگری نیز با قطعات نادر و کمترشنیدهشده بهسرعت در پی این مجموعه منتشر شدند و همگی با استقبال مثبت منتقدان روبهرو شدند. کومبز در سالهای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ همزمان مدیریت جشنواره و مدیریت هنری رویداد «پیانوورکس ـ جشنوارهٔ بینالمللی پیانو» را که در لندن برگزار میشد، بر عهده داشت. او در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به گروه موسیقی مجلسی «روم-موزیک» (Room-Music) پیوست؛ گروهی که دو آلبوم برای هایپریون ضبط کرد: نخستین آلبوم شامل آثار مجلسی رینالدو هان (۲۰۰۳) و آلبوم دوم شامل آثاری از کاتوار (۲۰۰۴) بود. گروه روم-موزیک برای فصل هنری ۲۰۰۴–۲۰۰۵ بهعنوان گروه مقیم مرکز هنری سنت جانز در میدان اسمیت لندن انتخاب شد. از جمله ضبطهای متأخر کومبز میتوان به آلبوم سال ۲۰۰۶ او شامل آثار پیانوی تکنوازی گلازونوف اشاره کرد که با برچسب هلیوس، از زیرمجموعههای هایپریون، منتشر شد و چهارمین و آخرین جلد از این مجموعه بود.