
Conductor , Piano
.(1912 - 1997)
1986
1966
تقریباً هر اثری که گئورگ شولت به آن دست میزد، سرشار از انرژی و شور میشد و اراده و عزم راسخ او کمک میکرد تا از چندین دورهٔ دشوار زندگیاش عبور کند. او در سال ۱۹۱۲ در بوداپست، در خانوادهای یهودی و مجارستانیتبار، به دنیا آمد و بهعنوان پیانیستِ تمرینها و دستیار چند رهبر ارکستر مشهور، از جمله توسکانینی که ستایشش میکرد، فعالیت داشت. نخستین فرصت بزرگ شولت برای درخشیدن قرار بود در سال ۱۹۳۸ فراهم شود؛ زمانی که اپرای عروسی فیگارو را در بوداپست رهبری کرد. اما درست همان شب، هیتلر به اتریش حمله کرد و دولت مجارستان در واکنش به این رویداد، قوانینی یهودستیزانه وضع کرد. شولت به لندن گریخت و تنها پس از پایان جنگ بود که مسیر پیشرفت حرفهای او بهتدریج هموار شد. او در آغاز بهدلیل شدت و خشونتِ گاهبهگاه در شیوهٔ رهبری ارکستر و نیز رفتار بعضاً تندش در تمرینها مورد انتقاد قرار میگرفت؛ اما تسلط فنی فوقالعاده و تعهد متمرکز و خللناپذیرش به موسیقی، تحسین روزافزون دیگران را برانگیخت. این تحسین بهویژه پس از آن افزایش یافت که در سال ۱۹۶۱ مدیریت موسیقی اپرای کاونت گاردن لندن و در سال ۱۹۶۹ رهبری ارکستر سمفونیک شیکاگو را بر عهده گرفت. شولت در سال ۱۹۷۱ لقب شوالیه دریافت کرد. او در سال ۱۹۵۸ پروژهای عظیم را برای ضبط چرخهٔ اپرایی حلقهٔ نیبلونگ اثر واگنر بهصورت استریو آغاز کرد. شولت در ابتدا دربارهٔ موفقیت این پروژه تردید داشت؛ اما نخستین بخش آن، طلای راین (Das Rheingold)، بهسرعت در جدول پرفروشترین آثار بالا رفت و با آثار الویس پریسلی رقابت کرد. ضبط کامل چرخهٔ حلقه به رهبری شولت، در نظرسنجیهای مجلهٔ بریتانیایی گرامافون و مجلهٔ موسیقی بیبیسی، عنوان بزرگترین ضبط موسیقیِ تاریخ را به دست آورده است. اگرچه رپرتوار شولت گسترده بود، بیشترین تأثیرگذاری او در عرصهٔ اپرا رقم خورد؛ جایی که شخصیت هنریاش را بر تمام جنبههای اجرا نقش میزد. او در سال ۱۹۹۷ در آنتیب، فرانسه، درگذشت.