
Conductor , Violin
.(1941)
سایمون استندِیج بهعنوان متخصص فنون نوازندگی تاریخی ویولن در قرنهای هفدهم و هجدهم شناخته میشود و با بسیاری از برجستهترین ارکسترها و گروههای جهان که با سازهای دورهای اجرا میکنند، همکاری داشته است. او پس از دریافت مدرک موسیقی از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۶۳، با استفاده از بورسیهٔ هارکنِس (Harkness Fellowship) برای تحصیل نزد ایوان گالامیان به نیویورک رفت. پس از نخستین اجرای خود در ویگمور هال در سال ۱۹۷۲، به یکی از اعضای بنیانگذار گروه The English Concert به رهبری ترِوِر پیناک تبدیل شد. استندِیج از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۱ بهعنوان ویولونیست اول (تکنواز) این گروه فعالیت کرد. ضبط او از «چهارفصل» ویوالدی همراه با The English Concert نامزد دریافت جایزهٔ گرَمی شد. استندِیج همچنین از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ بهطور گسترده با ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra) همکاری کرد، از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ رهبری City of London Sinfonia را بر عهده داشت و در فاصلهٔ ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ بهعنوان مدیر هنریِ همکار (Associate Director) آکادمی موسیقی باستانی فعالیت کرد. او در سال ۱۹۸۳ بهعنوان استاد ویولن باروک در آکادمی سلطنتی موسیقی لندن (Royal Academy of Music) منصوب شد و از سال ۱۹۹۳ نیز در آکادمی موسیقی قدیم درسدن (Dresden Akademie für Alte Musik) به تدریس پرداخته است. علاوه بر این همکاریهای بلندمدت، استندِیج دو گروه موسیقی را نیز بنیان گذاشته است که هر دو بر اجرای موسیقی زهی با رویکرد آگاه از شیوههای تاریخی اجرا تمرکز دارند. کوارتت سالومون (Salomon Quartet) را در سال ۱۹۸۱ تأسیس کرد. این گروه در زمینهٔ اجرای رپرتوار کوارتت و کوئینتت قرن هجدهم با استفاده از سازهای دورهای و بهرهگیری از شیوههای اجرایی متناسب با همان دوره تخصص دارد. در سال ۱۹۹۰، استندِیج و ریچارد هیکاکس (Richard Hickox) گروه Collegium Musicum 90 را بنیان گذاشتند. این گروه که با شرکت ضبط Chandos Records قرارداد داشت، تنها در نخستین دههٔ فعالیت خود بیش از ۴۰ ضبط منتشر کرد؛ آثاری که از قطعات نمایشی و دراماتیکِ بزرگمقیاس تا ضبطهای تحسینشدهٔ سوناتهای سهنفره (Trio Sonatas) را دربر میگرفتند.