
Conductor , Violin
.(1957)
شلمو مینتس، ویولنیست، ویولانیست و رهبر ارکستر زادهٔ روسیه، پس از دورهای کوتاه اما پرفروغ از شهرت بینالمللی، به سالهای پختگی هنری خود رسیده است. او اکنون عمدتاً بهعنوان نوازندهٔ ویولن در اجراهای تکنوازی ظاهر میشود و رهبری ارکسترهایی در اندازههای مختلف، از گروههای مجلسی گرفته تا ارکسترهای سمفونیک بزرگ، را بر عهده میگیرد. موسیقی مجلسی در فضایی صمیمیتر نیز بخش قابلتوجهی از فعالیتهای او را به خود اختصاص میدهد. مینتس از سال ۱۹۶۴ در اسرائیل نزد ایلونا فِهر به تحصیل پرداخت و تا سال ۱۹۷۳ زیر نظر او آموزش دید. نخستین اجرای حرفهای او در سال ۱۹۶۸، با همراهی ارکستر فیلارمونیک اسرائیل به رهبری زوبین مهتا، رقم خورد. این هنرمند جوان در سال ۱۹۷۳ کشورش را به مقصد ایالات متحده ترک کرد تا تحصیلات خود را نزد دوروتی دِلِی، استاد نامدار مدرسهٔ موسیقی جولیارد، ادامه دهد. او در آنجا تکنیک نوازندگی خود را تقویت کرد و مهارتهای تفسیریاش را به پختگی رساند؛ سفری که با نخستین اجرای او در تالار کارنگی نیز همراه بود. تور گستردهٔ اروپایی مینتس در سال ۱۹۷۷، با اجرا در کنار ارکسترهای برجسته و تحت رهبری شماری از بهترین رهبران ارکستر، در سالنهای متعدد برای او شهرت و اعتبار به ارمغان آورد. پس از آن، مجموعهای از ضبطهای او برای شرکت دویچه گرامافون منتشر شد. نخستین اثر، آلبومی بود که در سال ۱۹۸۰ انتشار یافت و شامل کنسرتوهای مندلسون و بروخ با رهبری کلودیو آبادو و همراهی ارکستر سمفونیک شیکاگو، و نیز دو کنسرتوی پروکفیف با همین گروه اجرایی بود. دو سال بعد، آلبوم درخشان و پرستارهٔ «چهار فصل» ویوالدی، مینتس را در کنار ایتساک پرلمان، پینخاس زوکرمن و آیزاک استرن قرار داد. چند سال بعد، دویچه گرامافون ضبطی از کنسرتوهای سیبلیوس و دورژاک را با همراهی جیمز لوین و ارکستر فیلارمونیک برلین منتشر کرد؛ همچنین آلبومی از سوناتهای فرانک، دبوسی و راول و ضبطی از کاپریسهای پاگانینی به بازار آمد. مینتس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۳ رهبر ارکستر مجلسی اسرائیل بود و در همین دوران، ارکسترهای سمفونیک بزرگتری همچون ارکستر فیلارمونیک روتردام و ارکستر فیلارمونیک اسرائیل را نیز رهبری کرد. در سال ۱۹۹۴، او بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک لیمبورگ در ماستریخت منصوب شد؛ بااینحال، همچنان بهعنوان تکنواز مهمان در سراسر جهان به اجرا ادامه داد. برای نمونه، اجرای او از کنسرتوی ویولن مندلسون در سنتلوئیس در سال ۲۰۰۱ با تشویق ایستاده و ممتد حاضران روبهرو شد. مینتس عضو تریوی گولان/مینتس/هایموویتس است و رسیتالهایی نیز برگزار میکند؛ او اغلب با همکارش در تریو، ایتامار گولان، و گاهی نیز با ژرژ پلودهماشر به اجرا میپردازد. ضبطهای مینتس بارها مورد تقدیر قرار گرفتهاند و او در چندین نوبت جایزهٔ گراند پری دو دیسک را دریافت کرده است. مجموعهٔ ضبطهای کنسرتوهای ویوالدی برای شرکت موزیکمسترز، با همراهی ارکستر مجلسی اسرائیل، هنگام انتشار در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ با استقبال خوبی روبهرو شد. در سال ۱۹۸۴ نیز جایزهٔ آکادمی موسیقی کیجیانا به او اهدا شد. مینتس با دو ساز متمایز و ارزشمند مینوازد که هر دو به صدای گرم و صیقلی خود شهرت دارند. ویولن او ساختهٔ جوزپه گوارنری دل جزو در سال ۱۷۰۰ است و ویولایش را کارلو جوزپه تستوره در سال ۱۶۹۶ ساخته است.