
Conductor
.(1927)
سرژ بودو (Serge Baudo) یکی از رهبران برجستهٔ فرانسوی قرن بیستم بود، هرچند هیچوقت نتوانست به شهرت بینالمللیِ پیر مونتو (Pierre Monteux) یا حتی ژان مارتینون (Jean Martinon) برسد. او بهعنوان رهبر مهمان در سراسر اروپا و آمریکا فعالیت داشت، اما مرکز اصلی فعالیت حرفهایاش همیشه فرانسه بود؛ بهخصوص شهرهای خارج از پاریس و مراکز استانی. بودو چندین ضبط بسیار خوب از موسیقی فرانسوی قرن بیستم انجام داد؛ از جمله آثار اصلی ارکسترال و اوراتوریوهای اونگر (Honegger)، و همچنین آثاری از دوتیو (Dutilleux)، پولنک (Poulenc) و دبوسی (Debussy). او علاقه و تعهد ویژهای به موسیقی معاصر داشت و رهبری نخستین اجرای آثاری مثل La mère coupable از میلو (Milhaud)، Et exspecto resurrectionem mortuorum و La Transfiguration از مسیان (Messiaen) را بر عهده داشت. همچنین آثار آهنگسازانی مانند دوتیو، دانیل-لزور (Daniel-Lesur)، منوتی (Menotti) و اوهانا (Ohana) را نیز برای نخستین بار اجرا کرد. بودو فرزند یک نوازندهٔ ابوا و خواهرزادهٔ ویولنسلنواز معروف پل تورتلیه (Paul Tortelier) بود. او در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد و در رشتههای هارمونی، سازهای کوبهای، موسیقی مجلسی و رهبری ارکستر، جایزهٔ اول گرفت. بودو چند قطعه برای رادیو و فیلم هم ساخت و در این زمینه با لوئی مال (Louis Malle) و ایو کوستو (Yves Cousteau) همکاری داشت. او در سال ۱۹۵۰ با ارکستر لامورو (Lamoureux Orchestra) نخستین اجرای حرفهای خود را بهعنوان رهبر ارکستر انجام داد. در دههٔ ۱۹۵۰ نیز مرتب بهصورت آزاد و پروژهای در پاریس رهبری میکرد و همراه با Chœur des Jeunesses Musicales de France به تورهای مختلف میرفت. اولین سمت مهم بودو در سال ۱۹۵۹ به او رسید؛ زمانی که بهعنوان رهبر ارکستر رادیو نیس (Radio Nice Orchestra) منصوب شد. او در سال ۱۹۶۲ این سمت را ترک کرد و سه فصل بعدی را بهعنوان رهبر مقیم اپرای پاریس (Opéra de Paris) گذراند. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰، بودو نخستین رهبر ارکستر ارکستر پاریس (Orchestre de Paris) بود؛ ارکستری که تازه تأسیس شده بود و قرار بود به یکی از مجموعههای شاخص موسیقی فرانسه تبدیل شود. این دوره با سمت همزمان او بهعنوان مدیر موسیقی اپرای لیون (Lyon Opera) از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ همپوشانی داشت. بودو سه فصل نیز بهعنوان رهبر مهمان در متروپولیتن اپرا (Metropolitan Opera) فعالیت کرد و نخستین اجرای خود در آنجا را در سال ۱۹۷۰ با اپرای قصههای هافمان (Les Contes d'Hoffmann) انجام داد. با این حال، لیون به خانهٔ اصلی و بلندمدت بودو تبدیل شد؛ بهخصوص از زمانی که در سال ۱۹۷۱ بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر ملی لیون (Orchestre National de Lyon) منصوب شد؛ سمتی که تا سال ۱۹۸۷ در اختیار داشت. بودو در سال ۱۹۷۹ یک جشنوارهٔ سالانهٔ برلیوز در لیون راهاندازی کرد و خودش مدیر هنری آن شد. او توجه ویژهای به اپراهای برلیوز داشت، اما در سال ۱۹۸۹ از سمتش کنارهگیری کرد؛ چون محدودیتهای بودجهای و سیاستهای صرفهجویی باعث شده بود دیگر امکان اجرای آثار صحنهای وجود نداشته باشد. بعد از سال ۱۹۸۹، فعالیت هنری بودو تا حد زیادی کمرنگ شد. با این حال، در سال ۲۰۰۱ بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک پراگ (Prague Symphony Orchestra) منصوب شد.