
Orchestra
.(1903)
ارکستر سمفونیک سیاتل که امروزه یکی از ارکسترهای برجستهٔ ایالات متحده به شمار میرود، بهویژه در زمینهٔ حمایت از آثار تازه و سفارش ساخت آنها جایگاهی ممتاز به دست آورده است. مشهورترین نمونهٔ این فعالیتها، پوئم سمفونیک عظیم «اقیانوس شو» اثر جان لوتر آدامز است که جایزهٔ پولیتزر را از آنِ خود کرد. این ارکستر نخستین بار در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد، اما در سال ۱۹۲۱ منحل گردید و در سال ۱۹۲۶ با کارل کروگر بهعنوان رهبر ارکستر، فعالیت خود را از سر گرفت. از جمله برجستهترین رهبران آن در دهههای بعد میتوان به دو رهبر انگلیسی، باسیل کامرون (۱۹۳۲ تا ۱۹۳۸) و توماس بیچام (۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴)، اشاره کرد. بااینحال، نخستین ضبطهای ارکستر در دوران مدیریت موسیقی میلتون کاتیمز، رهبر آمریکایی، انجام شد؛ او به مدت ۲۲ سال، از ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۶، این سمت را بر عهده داشت. ارکستر نخستین تور خارجی خود را در سال ۱۹۸۰، در دوران مدیریت موسیقی راینر میدِل (۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳)، جانشین کاتیمز، برگزار کرد. در دوران ۲۶ سالهٔ مدیریت جرارد شوارتس (۱۹۸۵ تا ۲۰۱۱)، ارکستر از آهنگسازان آمریکایی قرن بیستم، از جمله هاوارد هنسون، دیوید دایموند و آلن هوهانس، حمایت کرد و آثارشان را در کانون توجه قرار داد. جانشین شوارتس، لودویک مورلو، رهبر فرانسوی ارکستر (۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹)، این سنت را ادامه داد و ساخت آثار تازهای را به آهنگسازان محلی سفارش داد. در دوران رهبری مورلو، ارکستر در سال ۲۰۱۴ لیبل اختصاصی خود را با نام «سیاتل سمفونی مدیا» راهاندازی کرد. از سال ۱۹۹۸، پایگاه ارکستر سمفونیک سیاتل در تالار بنارویا، واقع در مرکز شهر سیاتل، قرار دارد. در سال ۲۰۱۳، مورلو در همین تالار نخستین اجرای اثر «اقیانوس شو» اثر جان لوتر آدامز را رهبری کرد؛ اثری که برای آن، ارکستر جایزهٔ گرمی دریافت کرد. توماس داوسگارد، جانشین مورلو (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲)، نیز ضبطهای دیگری برای لیبل ارکستر انجام داد. مورلو همچنان با عنوان رهبر افتخاری با ارکستر سمفونیک سیاتل همکاری میکند.