
Orchestra
.(1946)
ارکستر فیلارمونیک سلطنتی (RPO) یکی از انعطافپذیرترین و نوآورترین ارکسترهای بریتانیاست. این ارکستر در دههٔ ۱۹۸۰ فعالیت خود را به گونههای محبوب موسیقی نیز گسترش داد، شرکت ضبط مستقل خود را تأسیس کرد و سپس طرحی آموزشی با محوریت مشارکت در جامعه راهاندازی کرد. تلاشهای ارکستر برای جذب مخاطبان گستردهتر، که در آن زمان از سوی بسیاری صرفاً نوعی ترفند تبلیغاتی تلقی میشد، بعدها پیشروتر از زمانهٔ خود از آب درآمد. ارکستر فیلارمونیک سلطنتی در سال ۱۹۴۶ به ابتکار توماس بیچام تأسیس شد؛ تنها ۱۴ سال پس از آنکه او ارکستر فیلارمونیک لندن را بنیان گذاشته بود. تور موفق و پرفروش این ارکستر در آمریکا در سال ۱۹۵۰ و مجموعهای از ضبطهای برجسته برای شرکت ئیاِمآی/وارنر، از جمله سمفونیهای «لندن» هایدن (ضبطشده در سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸)، اثر «نمایشگاه بریگ» از دلیوس (ضبطشده در سال ۱۹۵۸) و دو جلد از مجموعهٔ «آثار شیرین و دلپذیر» ــ اصطلاحی که بیچام برای قطعات کوتاه ارکسترال به کار میبرد ــ شهرت اولیهٔ ارکستر را تثبیت کرد. پس از درگذشت بیچام در سال ۱۹۶۱، ارکستر چندین بحران و کشمکش سیاسی را پشت سر گذاشت؛ از جمله تلاشهایی برای سلب عنوان «سلطنتی» از نام آن. سرانجام، از میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ به بعد، با روی کار آمدن پیدرپی مدیران موسیقی الهامبخشی همچون آندره پروین، ولادیمیر اشکنازی، دانیله گاتی، شارل دوتوا و، از سال ۲۰۲۱، واسیلی پترنکو، وضعیت ارکستر بار دیگر بهبود یافت. ارکستر فیلارمونیک سلطنتی بهخاطر مجموعه کنسرتهای باشکوه موسیقی کلاسیک در تالار رویال آلبرت شهرت داشت، اما تا سال ۲۰۰۴ طول کشید تا سرانجام خانهای دائمی در آکوستیک درخشان تالار کادوگان لندن پیدا کند.