راس پوپل، رهبر ارکستر، بنیانگذار و مدیر هنری ارکستر فستیوال لندن است؛ گروهی مستقل و انعطافپذیر که مقر آن در «دِ وِرهاوس» قرار دارد؛ ساختمانی صنعتی متعلق به دورهٔ ویکتوریایی که تغییر کاربری داده و در منطقهٔ ساوتبنک لندن واقع شده است. پوپل فعالیت حرفهای خود را در زادگاهش، نیوزیلند، بهعنوان نوازندهٔ ویولنسل آغاز کرد. پس از فراگیری موسیقی نزد هنرمندان مهاجری که در آن کشور زندگی میکردند، وارد آکادمی سلطنتی موسیقی شد. در دوران تحصیل در این آکادمی، یهودی منوهین او را تحت حمایت خود گرفت و بهعنوان نوازندهٔ ویولنسل سولو در ارکستر فستیوال منوهین انتخاب کرد. پوپل همچنین در پاریس نزد آندره ناوارا و نادیا بولانژه به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۷۱، به پیشنهاد پیر بولز، رهبر وقت ارکستر سمفونیک بیبیسی، بهعنوان نوازندهٔ اصلی ویولنسل این ارکستر منصوب شد. در سال ۱۹۸۰، قرار بود پوپل بهعنوان نوازندهٔ سولیست در آلمان با ارکستر مجلسی لندن همکاری کند، اما این ارکستر ناچار شد از اجرای برنامه انصراف دهد. پوپل برای جایگزین کردن آن، گروهی از دوستانش را گرد هم آورد و نام «ارکستر فستیوال لندن» را برای آن انتخاب کرد؛ نامی برگرفته از یک ارکستر ضبط که پیشتر در جلسات ضبط آثار برای شرکت انگلیسی دکا رهبری کرده بود. از آنجا که کنسرتها با استقبال بسیار خوبی روبهرو شدند، پوپل تصمیم گرفت ارکستر فستیوال لندن را از جایگاه محدود و صرفاً استودیوییاش خارج کند و آن را به ارکستری حرفهای با فعالیت مستمر در زمینهٔ اجرا و برگزاری تورهای کنسرت تبدیل کند. تا سال ۱۹۸۴، این گروه، عمدتاً خارج از انگلستان، به جایگاه قابلتوجهی دست یافته بود. در همین زمان، پوپل مجموعه کنسرتهایی با عنوان «شاهکارهای کلاسیک در کلیساهای جامع» آغاز کرد که طی آن ارکستر در کلیساهای جامع بزرگ نقاط مختلف اروپا به اجرای برنامه میپرداخت. پخش رادیویی این کنسرتها به شناخته شدن و تثبیت جایگاه ارکستر فستیوال لندن در داخل انگلستان کمک کرد. پس از برگزاری تورهایی در خاور دور و آمریکای جنوبی، پوپل بار دیگر تمرکز خود را بر ضبط آثار ارکستر معطوف کرد. ضبط سمفونیهای زهی اولیهٔ فلیکس مندلسون در سال ۱۹۹۱ برای شرکت هایپریون با استقبال خوبی روبهرو شد و به تثبیت دوبارهٔ جایگاه ارکستر فستیوال لندن در عرصهٔ ضبط آثار موسیقی کمک کرد. در سال ۱۹۹۲، پوپل و همسرش، آن استورز، مدیر اجرایی ارکستر فستیوال لندن، یک ساختمان کارخانهای قدیمی را در منطقهٔ ساوتبنک لندن خریداری کردند و پس از بازسازی آن، مکانی دائمی برای استقرار ارکستر فراهم آوردند. این ساختمان که «دِ وِرهاوس» نامیده میشود، به یکی از مکانهای محبوب و موفق برگزاری کنسرت در لندن تبدیل شده است. پوپل نوازندهای چیرهدست در موسیقی مجلسی است و ارکستر فستیوال لندن نیز با ساختاری انعطافپذیر طراحی شده است؛ به همین دلیل، برگزاری کنسرتهایی در دِ وِرهاوس که در آنها آثار مجلسی و ارکسترال در کنار یکدیگر اجرا میشوند، امری کاملاً معمول است. در همان دورهای که ساختمان دِ وِرهاوس در حال بازسازی بود، پوپل همکاری خود را با شعبهٔ آلمانی شرکت بیامجی، آرتِه نووا، آغاز کرد. اگرچه ارکستر فستیوال لندن با شرکتهای ضبط متعددی همکاری داشته است، بخش عمدهٔ آثار ضبطشدهٔ آن با آرتِه نووا منتشر شدهاند.