
Composer
.(1864 - 1949)
ریشارد اشتراوس در سال ۱۸۶۴ در مونیخ متولد شد. او تنها فرزند یکی از برجستهترین نوازندگان هورن در اروپا بود. اشتراوس در ابتدا تحت تأثیر سلیقهٔ موسیقایی محافظهکارانهٔ پدرش قرار داشت، اما بعدها علیه این گرایش شورید و به ستایشگری پرشور برای رمانتیسم رادیکال واگنر تبدیل شد. پوئم سمفونیک «دون ژوان» (۱۸۸۸) آغازگر مجموعهای از آثار درخشان ارکسترال بود که اشتراوس را به یکی از آهنگسازان ـ رهبران برجستهٔ دوران خود بدل کرد. او در سال ۱۸۹۴ با پائولینه دِ آنه ازدواج کرد. صدای سوپرانوِ همسرش در تمام طول زندگی الهامبخش او بود، هرچند پائولینه خیلی زود از حرفهٔ خوانندگی کناره گرفت تا به پرورش فرزندشان، فرانتس، بپردازد. سومین اپرای اشتراوس، «سالومه» (۱۹۰۵)، موفقیتی جنجالبرانگیز به دست آورد و او اندکی بعد با اپرای بهشدت مدرنیستیِ «الکترا»، بر اساس نمایشنامهٔ سوفوکل، آن را دنبال کرد. سپس با تغییر رویکردی آشکار، اپرای باشکوه و سرشار از لطافت «شوالیهٔ گل سرخ» را آفرید. پس از آن، ده اپرای دیگر را در فواصل زمانی نسبتاً منظم نوشت که از میان آنها میتوان به «زن بیسایه» و «آرابلا» اشاره کرد. اشتراوس در سال ۱۹۳۵، پس از تنها دو سال، از سمت فرهنگی خود در دولت نازی هیتلر استعفا داد؛ بااینحال، ارتباط او با آن حکومت برای چندین دهه به اعتبار بینالمللیاش لطمه زد. او در سالهای پایانی عمر، پیش از درگذشتش در سال ۱۹۴۹، شاهکارهای اپرایی متأخری چون «دافنه» و «کاپریچیو» را خلق کرد و با مجموعهٔ «چهار ترانهٔ آخر» برای سوپرانو و ارکستر، برخی از درخشانترین و تابناکترین آثار موسیقایی خود را به یادگار گذاشت.