
Conductor
.(1941)
ریکاردو موتی، که از سال ۲۰۱۰ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک شیکاگو بوده است، یکی از رهبران برجستهٔ ارکستر در نسل خود به شمار میرود. او که بهخاطر تکنیک استوار و گوش دقیق و خطاناپذیرش در میان نوازندگان تحسین میشود، طیف گستردهای از آثار موسیقایی را اجرا و ضبط کرده است؛ با تخصص ویژه در اپرای ایتالیایی و موسیقی سمفونیک قرن بیستم. موتی که در سال ۱۹۴۱ متولد شد، فعالیت حرفهای خود را با پذیرفتن سمتهایی در تالارهای اپرای ایتالیا آغاز کرد و سپس نخستین اجراهای خود را با ارکستر فیلادلفیا، ارکستر نیو فیلارمونیا در لندن و فیلارمونیک برلین تجربه کرد. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۲ به مدت یک دههٔ بهیادماندنی رهبر اصلی ارکستر فیلارمونیا بود و با موفقیتی چشمگیر، اعتبار رو به افول این ارکستر را احیا کرد. همچنین از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲ مدیر موسیقی ارکستر فیلادلفیا و از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۵ مدیر موسیقی اپرای لا اسکالا در میلان بود. موتی در طول همکاری پنجاهسالهاش با اپرای دولتی وین و ارکستر فیلارمونیک وین، در سال ۱۹۹۲ رهبری کنسرت یکصدوپنجاهمین سالگرد تأسیس این ارکستر را بر عهده داشت و از سال ۱۹۹۳ تاکنون دستکم شش بار در کنسرتهای معتبر سال نو این ارکستر رهبری کرده است. از جمله آثار ضبطشدهٔ موتی میتوان به مجموعهای از اپراهای ایتالیایی اشاره کرد که به ظرافت فنی و نیروی دراماتیک چشمگیرشان شهرت دارند. افزون بر این، او از حامیان جدی آثار کمترشناختهشدهٔ آهنگسازانی چون کروبینی و اسپونتینی بوده است. در میان ضبطهای ارکسترال او، نخستین مجموعهٔ سمفونیهای بتهوون که بهطور ویژه برای انتشار روی لوح فشرده با ارکستر فیلادلفیا ضبط شد، جایگاه ویژهای دارد. از ضبطهای جدیدتر او در شیکاگو نیز میتوان به اجراهای تحسینشدهای از سمفونیهای برلیوز، بروکنر و شوستاکوویچ اشاره کرد.