
Violin
.(1976)
رنو کاپوسون، نوازندهٔ ویولن، با ذوق موسیقایی ظریف و کمنظیر، شفافیت دلانگیز صدای ساز، انرژی مسری و جذابیتی بازیگوشانه، تجسم کامل یک موسیقیدان فرانسوی است. او در سال ۱۹۷۶ در شهر شامبری، واقع در رشتهکوه آلپ، متولد شد و برای تکمیل آموزش موسیقی خود، در برلین نزد توماس براندیس، کنسرتمایستر باسابقهٔ ارکستر فیلارمونیک برلین، به فراگیری موسیقی پرداخت. در سال ۱۹۹۷، کلودیو آبادو، رهبر ارکستر برجستهٔ ایتالیایی، از کاپوسون دعوت کرد تا رهبری ارکستر جوانان گوستاو مالر را بر عهده بگیرد. تنها چهار سال بعد، کاپوسون نخستین آلبوم خود را برای شرکت ویرجین (که اکنون با نام اراتو شناخته میشود) با عنوان «لو بوف سور لو توا» (Le Bœuf sur le toit) منتشر کرد؛ مجموعهای درخشان از قطعات کوتاه و virtuozانهٔ موسیقی فرانسوی که دانیل هاردینگ، یکی دیگر از رهبران ارکستر نوظهور آن زمان، رهبری آن را بر عهده داشت. بااینحال، کاپوسون در استودیوهای ضبط، بیشتر توجه خود را به موسیقی مجلسی معطوف کرده است. حاصل این تمرکز، مجموعهای از آلبومهای جذاب است که از میان آنها میتوان به «دوئتها» (Duos، ۲۰۰۳)، آلبومی شامل اجراهای دونفره با برادر ویولنسلنوازش، گوتیه، اشاره کرد. همچنین اجراهای او از تریوهای پیانوی برامس (۲۰۰۴) و سوناتهای ویولن بتهوون (۲۰۱۰)، با برداشتی جوانپسند و برخوردار از درک عمیق سبک موسیقایی این آهنگسازان، و نیز مجموعهٔ کامل آثار مجلسی فاوره برای سازهای زهی (۲۰۱۱)، از دیگر آثار برجستهٔ او هستند. کاپوسون همچنین از همکاران بسیار ارزشمند مارتا آرگریچ، پیانیست برجسته، در جشنوارهٔ سالانهٔ لوگانوی او طی سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۶ بود. اجراهای مشترک آنها در ۲۲ آلبوم ضبط زنده، به همت شرکتهای ئیامآی و وارنر، ثبت و منتشر شدهاند. کاپوسون که در کشور خود چهرهای ملی و بسیار ارجمند به شمار میرود، در مراسم سال ۲۰۲۰ در کلیسای جامع نوتردام پاریس، تنها اجراکنندهٔ موسیقی بود. این مراسم به مناسبت گذشت یک سال از آتشسوزیای برگزار شد که این بنای نمادین را تا آستانهٔ نابودی کامل پیش برد.