
Baroque Violin , Conductor , Violin
.(1952)
راینهارد گوبل، رهبر ارکستر و ویولونیست، بهعنوان بنیانگذار و مدیر گروه «موزیکا آنتیکوا کلن» از چهرههای پیشگام جنبش اجرای تاریخی موسیقی بوده است. کارنامهٔ ضبطهای او چشمگیر و بسیار معتبر است. پس از پایان فعالیت گروه موزیکا آنتیکوا و کنارهگیری او از نوازندگی ویولن، گوبل به رهبری ارکستر ادامه داد و بهعنوان مدرس و آموزگاری برجسته نیز شناخته شد. گوبل در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ در زیگن، واقع در آلمان غربیِ آن زمان، به دنیا آمد. او در دوازدهسالگی آموزش ویولن را آغاز کرد و در کنسرواتوار کلن به تحصیل پرداخت؛ جایی که از فرانتسیوزف مایر درس گرفت. سپس برای تکمیل آموزش نوازندگی ویولن، نزد ساشکو گاوریلوف در مدرسهٔ فولکوانگ در اِسِن تحصیل کرد و نوازندگی ویولن باروک را نیز نزد ماری لئونهارت و ادوارد مِلکوس آموخت. گوبل در سال ۱۹۷۳، هنگامی که در کلن موسیقیشناسی میخواند، گروه نامدار «موزیکا آنتیکوا کلن» را با تمرکز بر اجرای موسیقی با سازهای تاریخی بنیان گذاشت. این گروه که در آغاز از دانشجویان دانشگاه با علاقهای مشترک به موسیقی سدههای هفدهم و هجدهم تشکیل شده بود، به یکی از تأثیرگذارترین گروههای موسیقی قدیم در جهان تبدیل شد. گوبل در تمام دوران فعالیت گروه، هم ویولونیست و هم مدیر هنری آن بود. او در انتخاب آثار، بر آهنگسازان کمترشناختهشده یا آثاری که بهندرت اجرا میشدند، مانند یوهان داوید هاینیخن و یان دیسمس زلنکا، تمرکز داشت و در کنار آن، آثاری از استادان بزرگی چون باخ و تلمان را نیز اجرا میکرد. نخستین ضبط این گروه در سال ۱۹۷۵، با همکاری گروه آوازی «کلنر ووکال کونسورت»، در آلبومی از آثار آلساندرو گرانْدی و با انتشار شرکت افاِساِم آئولوس عرضه شد. از سال ۱۹۷۷، گوبل و موزیکا آنتیکوا بهطور انحصاری برای شرکت آرشیو پروداکشن ضبط کردند. نخستین آلبوم آنها برای این شرکت به کنسرتوهای ریکوردر از فرانچسکو مانچینی، دومنیکو ناتاله ساری، فرانچسکو باربلا و رابرت ولنتاین اختصاص داشت. این همکاری به شکلگیری مجموعهای گسترده از ضبطها و کسب جوایز متعدد انجامید؛ از جمله چند جایزهٔ موسیقی صفحهای آلمان (Deutscher Schallplattenpreis)، جایزهٔ بزرگ بینالمللی دیسک (Grand Prix International du Disque)، جایزهٔ سسیلیا (Prix Caecilia)، دو جایزهٔ گرمی و چندین نامزدی گرمی. گوبل در سال ۲۰۰۷ اعلام کرد که بهدلیل آسیبهای ماندگار دستهایش، نوازندگی ویولن را کنار میگذارد. کنارهگیری او از نوازندگی با پایان فعالیت گروه موزیکا آنتیکوا نیز همراه شد. آخرین ضبط گروه، آلبومی از کوارتتهای فلوت تلمان بود که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. پس از انحلال موزیکا آنتیکوا، گوبل تماموقت بر رهبری ارکستر متمرکز شد و هدایت گروههایی را با سازهای تاریخی و نیز سازهای مدرن بر عهده گرفت. از جمله گروههایی که با آنها همکاری کرده است میتوان به فیلارمونیک برلین، ارکستر دولتی درسدن، تمام ارکسترهای رادیویی آلمان و آکادمی موسیقی قدیم اشاره کرد. او رهبر مهمان اصلی فیلارمونیک مجلسی بایرن است و در سال ۲۰۱۸ مدیریت هنری گروه «برلینر باروک زولیستن» را بر عهده گرفت. گوبل به همراه این گروه، در سال ۲۰۱۸ برای ضبط کنسرتوهای براندنبورگ باخ جایزهٔ اوپوس کلاسیک را دریافت کرد. گوبل در اواخر دههٔ ۲۰۱۰ و اوایل دههٔ ۲۰۲۰ بخش قابلتوجهی از فعالیت خود را به پروژهای با عنوان «جهان بتهوون» اختصاص داد؛ پروژهای که بر آثار کمترشناختهشدهٔ بتهوون و موسیقی برخی از همعصران او تمرکز دارد. این پروژه شامل مجموعهای از آلبومهاست که چندین عنوان از آنها در سال ۲۰۲۰ منتشر شدند. از جمله، دو آلبوم با همکاری میریام کُنتسن: یکی شامل کنسرتوهای ویولن فرانتس یوزف کلمنت و دیگری شامل آثاری از سالیری، هومل و وُریشک. گوبل در همان سال با باریتون بنجامین اَپل نیز در ضبط آلبومی از کانتاتهای خاندان باخ همکاری کرد. گوبل از سال ۲۰۱۰ در دانشگاه موزارتیوم سالزبورگ، اجرای تاریخی موسیقی را تدریس میکند. — کیت فینکه