
Conductor , Harpsichord
.(1927 - 2019)
ریموند لپارد یکی از مهمترین و پرکارترین رهبران ارکستر بریتانیا در قرن بیستم بود و سالهای زیادی از شهرتش را مدیون فعالیتش با ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra) بود. او علاوه بر رهبری ارکستر، موسیقیشناس و آهنگساز شناختهشدهٔ موسیقی فیلم هم بود و چه در زمینهٔ پژوهش و چه در اجرا، نقش مهمی در احیای موسیقی باروک در سراسر دنیا داشت. ریموند جان لپارد در ۱۱ اوت ۱۹۲۷ در لندن به دنیا آمد، اما در شهر باث بزرگ شد. او در ترینیتی کالج کمبریج ویولا و هارپسیکورد خواند؛ ساز دومی که در آن زمان انتخاب نسبتاً غیرمعمولی برای تحصیل بود. لپارد در دوران تحصیل در ترینیتی کالج، گروههای کُر و همچنین انجمن فیلارمونیک کمبریج را رهبری میکرد و بعد از فارغالتحصیلی در سال ۱۹۵۲، کمکم بیشتر به سمت رهبری ارکستر رفت. او گروه خودش را با نام لپارد اِنسمبل تشکیل داد و در همان سال ۱۹۵۲ با این گروه در ویگمور هال لندن کنسرت اجرا کرد. لپارد همچنین بارها ارکستر گلدزبرو را رهبری میکرد؛ ارکستری که در سال ۱۹۶۰ نامش به ارکستر مجلسی انگلیس تغییر کرد. لپارد بهعنوان نوازندهٔ هارپسیکورد و اجراکنندهٔ رسیتال هم شهرت داشت، اما روشهای اجرای تاریخی را به ارکسترهایی که رهبری میکرد منتقل نکرد؛ البته در بیشتر سالهای فعالیت حرفهای او، چنین کاری هنوز چندان رایج نبود. بااینحال، او نقش هارپسیکورد را در اجرای باسو کُنتینوئو در موسیقی مجلسی باروک پررنگتر کرد و همراهیهای زنده و پرتحرکش معمولاً مورد توجه قرار میگرفت. در سال ۱۹۵۷، لپارد بهعنوان مدرس موسیقی در ترینیتی کالج مشغول به کار شد و بعدها به مقام مدیر موسیقی رسید؛ تا اینکه در سال ۱۹۶۸ از این سمت کنار رفت. تا آن زمان، فعالیت لپارد بهعنوان آهنگساز موسیقی فیلم هم حسابی جدی شده بود. یکی از آثار معروفش موسیقی فیلم کلاسیک سالار مگسها (Lord of the Flies) محصول ۱۹۶۳ بود. فعالیت او در زمینهٔ رهبری اپرای باروک هم در دههٔ ۱۹۶۰ بیشتر شد و بخشی از این موفقیت به فعالیتهایش بهعنوان ویراستار آثار موسیقی برمیگشت. او نسخههای اجرایی چند اپرای باروک را که آن زمان چندان شناختهشده نبودند آماده کرد؛ از جمله تاجگذاری پوپیا (L'incoronazione di Poppea) اثر مونتهوردی که در سال ۱۹۶۲ آن را در جشنوارهٔ گِلایندبورن انگلستان رهبری کرد. البته ویرایشهای اپرایی لپارد، درست مثل اجراهای ارکسترال خودش، قرار نبود بازتابدهندهٔ شیوههای اجرای دورهٔ اصلی این آثار باشند. بعضی ویژگیهای این نسخهها، بهخصوص ارکستراسیونهایی با حالوهوای مدرن، از طرف برخی موسیقیشناسان مورد انتقاد قرار گرفت. بااینحال، این ویرایشها همچنان مورد استفادهاند و تأثیرشان را حفظ کردهاند. لپارد از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰ رهبر ارکستر سمفونیک شمالی بیبیسی بود و در سالهای بعدی فعالیت حرفهایاش، حضورش در آمریکا هم بیشتر شد. او در سال ۱۹۶۹ با کُر وِستمینستر و فیلارمونیک نیویورک اولین حضور حرفهای مهمش در آمریکا را تجربه کرد. در همان برنامه، یک کنسرتوی کیبورد از هایدن را با هارپسیکورد اجرا کرد. بعد از آن، در اپرای سانتافه، در اپرای L'Egisto اثر کاوالی، روی صحنه رفت و در سال ۱۹۷۸ هم در متروپولیتن اپرا، اپرای بیلی باد اثر بنجامین بریتن را رهبری کرد. لپارد از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ رهبر ارکستر سمفونیک سنتلوئیس بود و از سال ۱۹۸۷ تا اوایل دههٔ ۲۰۰۰ نیز رهبری ارکستر سمفونیک ایندیاناپولیس را بر عهده داشت. او این ارکستر را به یکی از معدود ارکسترهای آمریکایی تبدیل کرد که بهطور تخصصی روی موسیقی دورهٔ کلاسیک تمرکز داشتند. بااینحال، برای عموم علاقهمندان به موسیقی کلاسیک و خریداران صفحه و سیدی، چیزی که بیش از همه باعث شناختهشدن لپارد شد، فعالیتش با ارکستر مجلسی انگلیس بود. او دستکم ۱۷۰ ضبط از خود به جا گذاشت که بسیاری از آنها توسط شرکتهای Philips و Koss منتشر شدند. بخش مهمی از این ضبطها به موسیقی دورهٔ باروک و کلاسیک اختصاص داشت، هرچند فعالیت ضبطی او فقط به این دو دوره محدود نمیشد. لپارد تا سالهای ابتدایی دههٔ ۲۰۰۰ همچنان فعال بود و در آن سالها در ایندیاناپولیس زندگی میکرد. او سرانجام در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ در همان شهر درگذشت؛ در حالی که ۹۲ سال داشت. — جیمز مانهایم