ارکستر مجلسی پراگ برجستهترین گروه موسیقی مجلسی در جمهوری چک است. این گروه، مطابق سنت ارکسترهای مجلسی، بدون رهبر ارکستر اجرا میکند و معمولاً کنسرتمایستر آن را هدایت میکند. ارکستر مجلسی پراگ با ۳۶ نوازنده، در مقایسه با بیشتر ارکسترهای مجلسی، گروهی بهمراتب بزرگتر است. این ارکستر هر سال مجموعهای از کنسرتهای اشتراکی را در تالار دورژاکِ خانهٔ هنرمندان برگزار میکند؛ مکانی که مقر ارکستر فیلارمونیک چک نیز هست. گروه در داخل و خارج از کشور تورهای متعددی برگزار میکند و در جشنوارههای موسیقی گوناگونی، از جمله جشنوارهٔ بهار پراگ و جشنوارهٔ موسیقی براتیسلاوا، شرکت دارد. رپرتوار ارکستر عمدتاً بر آثار دورهٔ کلاسیکِ هایدن، موتسارت و بتهوون متمرکز است، اما برخی آثار اوایل دورهٔ رمانتیک و شمار قابلتوجهی از ساختههای معاصر را نیز در بر میگیرد. در بیشتر کنسرتهای این گروه، دستکم یک اثر از آهنگسازی چک اجرا میشود. آثار تازهٔ بسیاری برای ارکستر مجلسی پراگ ساخته شده یا به آن تقدیم شدهاند و شماری از آنها نخستین بار با اجرای همین گروه به روی صحنه رفتهاند. این ارکستر که بهخاطر طنین شیرین و لیریک صدایش شهرت دارد، یکی از معتبرترین گروههای موسیقی مجلسی در اروپاست. ارکستر مجلسی پراگ در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد و ریشههای آن به ارکستر سمفونیک رادیو چکسلواکی بازمیگردد؛ زمانی که گروهی مجلسی از میان نوازندگان ارکستر سمفونیک تشکیل شد تا آثاری را ضبط کند که به ارکستر کامل نیاز نداشتند. رپرتوار اولیهٔ گروه عمدتاً از آثار دورهٔ باروک و اوایل دورهٔ کلاسیک تشکیل میشد و بر آهنگسازان برجستهٔ قدیمی چک، همچون یان دوشک، یوهان اشتامیتس، آنتون رایشا و استادان مکتب سیتولِبی، تأکید داشت. ارکستر در همان سال تأسیس نخستین ضبط خود را انجام داد و در سراسر تاریخ فعالیتش به ضبط آثار فراوان ادامه داده است. با افزایش محبوبیت ارکستر و پررنگتر شدن کنسرتهای عمومی آن در مقایسه با وظایف ضبط و پخش رادیویی، این گروه بهتدریج از سازمان مادر خود جدا شد. در سال ۱۹۵۵، موزهٔ ملی حمایت مالی از گروه را بر عهده گرفت و اجازه داد از آرشیو نتهای موسیقی موزه استفاده کند. تا سال ۱۹۶۴، ادارهٔ ارکستر به وزارت فرهنگ دولت واگذار شد. در سال ۱۹۶۷، هنگامی که مدیریت گروه به استودیوی موسیقیِ بنیاد موسیقی چک سپرده شد، ارکستر فعالیت خود را با هنرمندان جوان و دانشجویان آغاز کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۷۰، کنسرتهای آموزشی نیز به برنامههای آن افزوده شد و بسیاری از نوازندگان تکنواز و آهنگسازان جوان و مستعد فرصت یافتند با این ارکستر مجلسی برجسته همکاری کنند. در سال ۱۹۷۶، گروهی زهی متشکل از ۱۱ نوازنده، به رهبری کنسرتمایستر اولدریش ولچک، از درون ارکستر مجلسی پراگ شکل گرفت. این گروه که «ویرتوئوزی دی پراگا» نام دارد، جدا از ارکستر اصلی به اجرای برنامه و برگزاری تور میپردازد و گاهی نیز در صورت نیاز برای اجرای آثار کنسرتانت، بهعنوان گروهی ویرتئوز عمل میکند. ارکستر مجلسی پراگ که به تفسیرهای ظریف و حساس خود از آثار آهنگسازان چک، از دورهٔ باروک تا موسیقی معاصر، شهرت دارد، بهراستی شایستهٔ اعتبار خود بهعنوان یکی از بهترین گروههای موسیقی مجلسی اروپا است.