
Orchestra
.(1895)
ارکستر سمفونیک پیتسبرگ که در سال ۱۸۹۶ تأسیس شد، جایگاه برجستهٔ خود را با فراهم آوردن امکان دسترسی همگان به موسیقی کلاسیک باکیفیت به دست آورد. در عمل، این رویکرد به انتشار آثاری همچون آلبوم «نغمههای سینمایی» در سال ۱۹۹۷ انجامید؛ مجموعهای تأثیرگذار از موسیقی فیلم که ایتژاک پرلمان، نوازندهٔ ویولن، و جان ویلیامز، آهنگساز، آن را با ظرافت و دقتی تحسینبرانگیز اجرا کردند. برنامههای فصلی ارکستر نیز همواره آثاری از آهنگسازان بزرگی چون چایکوفسکی، موتسارت و هولست را در بر گرفته است. از همان سالهای نخست فعالیت، بخش بزرگی از موفقیت ارکستر سمفونیک پیتسبرگ را میتوان به رهبران کاریزماتیک و آیندهنگر آن نسبت داد. نخستین رهبر ارکستر، ویکتور هربرت، آهنگساز اپرای کمیک، بود که با سبک پرتحرک و سرزندهٔ خود شور و اشتیاق مخاطبان را برمیانگیخت. پس از او، فریتس راینر، مدیر موسیقی ارکستر در دوران جنگ جهانی دوم، قرار داشت؛ کمالگرایی نامآشنا که با هدایت خود از نوازندگان اجراهایی صیقلی و دقیق میگرفت. سپس آندره پروین، آهنگساز برندهٔ جایزهٔ اسکار، به این مجموعه پیوست. او با پیشینهای در نوازندگی پیانوی جاز و گرایشی آشکار به نوگرایی، رویکردی تازه به همکاری با ارکستر آورد. لورین مازل، جانشین پروین، نیز با برگزاری تورهای بینالمللی و گماردن نوازندگان و هنرمندان طراز اول در جایگاههای کلیدی، به پیشبرد ارکستر در مسیر ورود به دوران معاصر ادامه داد. با گذشتن ارکستر از یکصدمین سالگرد تأسیسش، این مجموعه همچنان برای جذب مخاطبان بیشتر و برگزاری رویدادهای موسیقایی بلندپروازانهتر تلاش میکرد. ماروین هملیش، آهنگساز پرافتخار، بهعنوان نخستین رهبر اصلی بخش موسیقیهای عامهپسند ارکستر به آن پیوست. همچنین، این مجموعه در سال ۲۰۰۴ و با اجرای کنسرتی برای پاپ ژان پل دوم در واتیکان، به نخستین ارکستر آمریکایی تبدیل شد که در آن مکان به اجرا پرداخت.