
Conductor
.(1947)
زیباییِ طنین و ظرافت در جملهبندی موسیقایی، همواره از ویژگیهای برجستهٔ اجراهای فیلیپ هروهوه (Philippe Herreweghe) است. این رهبر ارکستر و مدیر گروه کُر بلژیکی، در رپرتواری گسترده که از اواخر قرن شانزدهم تا اوایل قرن بیستم را دربر میگیرد، با بهرهگیری از تفاوتهای ظریف در شدتوصوت، تأکیدهای دقیق در بیان موسیقایی و تغییرات تأثیرگذار در رنگ صوتیِ آواز یا سازها، بر لحظات پرتنش و دراماتیک موسیقی تأکید میکند. هروهوه در سال ۱۹۴۷ در خِنت متولد شد. او در دوران تحصیل پزشکی و موسیقی در زادگاهش، از رشد گروههایی الهام گرفت که اجرای موسیقی قدیم را با تکیه بر پژوهشهای تاریخی و شیوههای اجرایی اصیل دنبال میکردند. در سال ۱۹۷۰، با تأسیس گروه «کُلِگیوم وُکاله خِنت» (Collegium Vocale Gent)، به گسترش این جریان کمک کرد. این گروه در آغاز بهعنوان یک گروه آوازی شکل گرفت و بعدها با پیوستن گروهی از نوازندگان سازهای دورهٔ تاریخی، دامنهٔ فعالیت خود را گسترش داد. ترکیب دانش پژوهشیِ دقیق و هنر موسیقاییِ ظریف در کار هروهوه، بنیانی استوار برای دیگر گروههای تحت رهبری او فراهم آورد؛ از جمله «لا شاپل روايال» (La Chapelle Royale) مستقر در پاریس و ارکستر سازهای دورهٔ تاریخی «اورکستر دُ شانزهلیزه» (Orchestre des Champs-Élysées). این ویژگیها در فعالیت او بهعنوان رهبر مهمان ارکسترهای متعارف نیز نمود دارد. کارنامهٔ ضبطهای گستردهٔ هروهوه آثاری شاخص را دربر میگیرد؛ از جمله اجرایی برجسته از «مس در سی مینور» یوهان سباستیان باخ، در کنار چندین اثر دیگر او، از جمله پاسیونها و موتتها. ضبطهای او از سمفونیهای برامس، بروکنر و مالر با استفاده از سازهای دورهٔ تاریخی نیز تجربههایی شنیدنی و جالبتوجه به شمار میروند.