
Orchestra
.(1945)
ارکستر فیلارمونیا در لندن و از دل ویرانیهای جنگ جهانی دوم پدید آمد؛ زمانی که والتر لگ، تهیهکنندهٔ آثار موسیقی، فرصتی را برای تأسیس ارکستری تازه با کیفیتی ممتاز تشخیص داد، زیرا نوازندگان حرفهای بهتدریج از خدمت نظامی بازمیگشتند. لگ با دقت و شناختی کارشناسانه نوازندگان را انتخاب کرد و ارکستر فیلارمونیا نخستین کنسرت خود را در اکتبر ۱۹۴۵ به رهبری توماس بیچام برگزار کرد. این ارکستر با همکاری رهبران برجستهای چون هربرت فون کارایان، بهسرعت سبک ویژهٔ خود را شکل داد؛ سبکی که در آن درخشش فنی با طیف صوتی غنی و سرشار از بیانگری درهم میآمیخت. لگ زمینهٔ ضبط آثار فراوانی را برای فیلارمونیا فراهم کرد که از جملهٔ آنها میتوان به اجرای کلاسیک ویلهلم فورتونگلر از اپرای «تریستان و ایزولده» اثر واگنر در سال ۱۹۵۲ اشاره کرد. همکاری ارکستر با اتو کلمپرر، رهبر ارکستر برجسته و سالخوردهٔ آلمانی، نیز تأثیری عمیق و ماندگار بر آن گذاشت. کلمپرر در سال ۱۹۵۷ به نخستین رهبر دائمی ارکستر تبدیل شد و اجراهای سمفونیهای بتهوون، برامس و مالر با رهبری او و همراهی این ارکستر، از سوی بسیاری اجراهایی بینقص و بیچونوچرا تلقی میشدند. ریکاردو موتی، کریستف فون دونانی و اسا-پکا سالونن همگی پس از بازنشستگی کلمپرر در سال ۱۹۷۰، نقش مهمی در حفظ جایگاه بینالمللی ارکستر فیلارمونیا ایفا کردند. سالونن پیشگام ابتکارهایی نوآورانه در زمینهٔ تعامل آنلاین با ارکستر شد و حضور دیجیتال آن را بهطور چشمگیری گسترش داد. در ماه مه ۲۰۱۹، سانتو-ماتیاس رووالی، رهبر ارکستر فنلاندی، بهعنوان ششمین رهبر اصلی در تاریخ ارکستر فیلارمونیا منصوب شد.