ارکستر فیلارمونیا باروک سانفرانسیسکو یکی از قدیمیترین و شناختهشدهترین گروههای موسیقی در ایالات متحده است که تخصص آن اجرای موسیقی دورههای گذشته با رویکردی مبتنی بر اصول تاریخی و با استفاده از سازهای اصیل آن دوران است. این ارکستر در سال ۱۹۸۱ به ابتکار لورت گلدبرگ، نوازندهٔ هارپسیکورد، تأسیس شد و از سال ۱۹۸۵ نیکلاس مکگیگان رهبری هنری آن را بر عهده داشته است. بر اساس بیانیهٔ مأموریت این گروه، اجرای موسیقی با سازهای تاریخی چیزی فراتر از استفاده از سازهای متناسب با دورهٔ موردنظر است: «این شیوه همچنین به معنای اجرای موسیقی با شور، شادی و سرزندگی است؛ ویژگیهایی که تجربهای هنری و معنادار برای مخاطبان امروز فراهم میکنند.» ارکستر فیلارمونیا باروک در سال ۱۹۹۶ گروه کر وابستهٔ خود، یعنی کر فیلارمونیا باروک، را راهاندازی کرد. این مجموعه در سال ۲۰۱۶ نیز طرحی با عنوان «موسیقی نو برای سازهای قدیمی» آغاز کرد تا سفارش ساخت آثار تازه برای سازهای تاریخی را در دستور کار قرار دهد. ارکستر هر فصل شش کنسرت در مکانهای مختلف منطقهٔ خلیج سانفرانسیسکو برگزار میکند. این گروه علاوه بر اجرا در تالار کارنگی و مرکز لینکلن در نیویورک، تالار کنسرت والت دیزنی در لسآنجلس و جشنوارهٔ موسیقی تنگلوود، در دیگر سالنهای مهم ایالات متحده نیز روی صحنه رفته است. همچنین تورهایی در بریتانیا و اروپا برگزار کرده و در سال ۲۰۰۵ در جشنوارهٔ پرامز بیبیسی حضور یافته است. یکی دیگر از رویدادهای مهم فعالیت ارکستر، همکاری آن با مرکز موسیقی باروک ورسای در سال ۲۰۱۷ برای اجرای مدرن و معاصرِ اپراـبالهٔ معبد افتخار (Le Temple de la Gloire) اثر ژانفیلیپ رامو بود؛ اثری که ضبط آن در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. فعالیت گستردهٔ ارکستر در زمینهٔ ضبط موسیقی از دههٔ ۱۹۸۰ آغاز شد؛ زمانی که توجه شرکت بینالمللی هارمونیا موندی، از ناشران تخصصی موسیقی با اجرای تاریخی، به این گروه جلب شد. ارکستر در سال ۱۹۸۸، با همکاری جانت سی، نوازندهٔ فلوت، آلبومی از کنسرتوهای فلوت ویوالدی ضبط کرد که تا آن زمان کمتر مورد توجه قرار گرفته بودند. با گسترش دامنهٔ رپرتوار ارکستر، موسیقی رمانتیک نیز در کنار آثار باروک و کلاسیک جایگاه ویژهای یافت. هنگامی که گروه در سال ۲۰۱۱ ناشر مستقل خود را تأسیس کرد، یکی از نخستین آثار منتشرشده از سوی آن، ضبطی از چرخهٔ آوازی شبهای تابستان (Les nuits d’été) اثر هکتور برلیوز بود که از اجراهای زندهٔ پیشین با لورین هانت لیبرسون، خوانندهٔ متزوسوپرانو که درگذشته بود، تهیه شده بود. در سال ۲۰۱۲ نیز اجرایی از سرنادهای یوهانس برامس منتشر شد. از جمله رهبران برجستهٔ اروپایی که بهعنوان رهبر مهمان با ارکستر فیلارمونیا باروک همکاری کردهاند، میتوان به جوردی ساوال، گوستاو لئونهارت، اندرو پرات، ریچارد ایگار و ویلیام کریستی، رهبر اپرای آمریکاییـفرانسوی، اشاره کرد. نوشتهٔ جیمز منهیم