
Flute
.(1956)
پاتریک گالوآ یکی از برجستهترین نوازندگان تکنوازی فلوت در دوران پس از ژانپییر رامپال است. او نزد ژانپییر رامپال و ماکسنس لاریو در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد و در ۱۹سالگی موفق به کسب جایزهٔ نخست این مرکز شد. گالوآ بلافاصله بهعنوان نوازندهٔ اصلی فلوت در ارکستر شهر لیل، بزرگترین شهر نزدیک به زادگاهش، مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۷، به مقام نوازندهٔ اصلی فلوت در ارکستر ملی فرانسه رسید و تا سال ۱۹۸۴ در این سمت باقی ماند. پس از آن، فعالیت حرفهای خود را بهعنوان نوازندهٔ تکنواز ادامه داد و بهتدریج به موفقیتهای بیشتری دست یافت. بااینحال، در سال ۱۹۹۰ ارکستر مجلسی خود را با نام «آکادمی پاریس» بنیان گذاشت و از آن زمان تاکنون بهعنوان رهبر مهمان با ارکسترهای گوناگون در سراسر اروپا همکاری کرده است. او در سال ۲۰۰۳ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک یووسکوله در فنلاند شد. گالوآ همچنین بارها در قالب گروههای موسیقی مجلسی به اجرا پرداخته است؛ یکی از این گروهها شامل شریک زندگیاش، شونا رولستون، نوازندهٔ ویولنسل کانادایی، بوده است. گالوآ در سال ۱۹۹۱ قراردادی انحصاری با شرکت دویچه گرامافون امضا کرد که شهرت او را بهطور چشمگیری افزایش داد. او پس از انتشار ده آلبوم در این شرکت، به شرکت ناکسوس پیوست و بیدرنگ ضبط مجموعهٔ کامل کنسرتوهای فلوت کارل فیلیپ امانوئل باخ و ولفگانگ آمادئوس موتسارت را آغاز کرد. گالوآ نیز مانند استادش رامپال، گسترهٔ وسیعی از علایق موسیقایی خود را نشان داده و نقش مهمی در حمایت از موسیقی معاصر ایفا کرده است. تورو تاکهمیتسو و اولیس سالینن از جمله آهنگسازانی هستند که آثاری را به او تقدیم کردهاند. شیوهٔ تفسیری او گاه بسیار پرشور و نمایشی است؛ بااینحال، همزمان توانسته است از غلبهٔ شخصیت فردی خود بر اجرای موسیقی جلوگیری کند. از ضبطهای متأخر او میتوان به آلبوم آداجیوهای فلوت (۲۰۰۹) و آلبوم اورتور آمریکایی قرن هجدهم (۲۰۱۱) اشاره کرد که در دومی در مقام رهبر ارکستر نیز حضور داشته است.