
Orchestra
.(1934)
ارکستر سمفونیک مونترال که در سال ۱۹۳۴ با نام «کنسرتهای سمفونیک مونترال» تأسیس شد، در سال ۱۹۵۰ و پس از حضور افتخاری اتو کلمپرر، بهتدریج شهرت کنونی خود را در زمینهٔ برتری هنری به دست آورد. اجراهای ارکستر از آثار بتهوون به رهبری او با تحسین منتقدان روبهرو شد و الهامبخش نوازندگان ارکستر بود. این مجموعه در سال ۱۹۵۴ نام کنونی خود را برگزید و در فصل ۱۹۵۷-۱۹۵۶، با حضور ایگور مارکویچِ اوکراینی، بار دیگر انگیزهای تازه یافت. مارکویچ برای نخستین اجرای کاناداییِ «آیین بهار» اثر استراوینسکی به مونترال آمده بود. او در سال ۱۹۵۷ بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک مونترال منصوب شد. در دوران رهبری او، ارکستر هر سال سفارش ساخت آثار تازهای به آهنگسازان کانادایی میداد و خود نیز به مجموعهای کاملاً حرفهای تبدیل شد. در سال ۱۹۶۰، زوبین مهتا، رهبر جوان و آیندهدار هندی، جانشین مارکویچ شد و در سال ۱۹۶۲ ارکستر را به نخستین تور خارجیاش برد. ارکستر سمفونیک مونترال همچنین نخستین ضبطهای خود را در دوران رهبری مهتا و جانشین او، فرانتس-پل دکر، که از سال ۱۹۶۷ این سمت را بر عهده گرفت، انجام داد. بااینحال، این ارکستر در دوران مدیریت شارل دوتوا (۱۹۷۷ تا ۲۰۰۲) سرانجام به شهرتی جهانی دست یافت؛ دستاوردی که بهواسطهٔ ضبطهای درخشان و پرافتخار آن از آثاری چون «سیارات» اثر هولست و موسیقی راول و دبوسی حاصل شد. این ارکستر در دوران مدیریت هنری کنت ناگانو (۲۰۰۶ تا ۲۰۲۰) جایگاه خود را بهعنوان مجموعهای پیشرو در سطح جهان حفظ کرد و از سال ۲۰۲۲، رافائل پایاره، رهبر پرشور و پویای ونزوئلایی، رهبری آن را بر عهده گرفته است.