ارکستر ملی کاپیتول تولوز یکی از شناختهشدهترین ارکسترهای فرانسه در عرصهٔ بینالمللی است و روزنامهٔ پاریسی «لو فیگارو» آن را در شمار سه ارکستر برتر فرانسه قرار داده است. این گروه که در آغاز بهعنوان ارکستر اپرای تئاتر کاپیتول تأسیس شد، همچنان این وظیفه را بر عهده دارد. پیشینهٔ ارکستر ملی کاپیتول تولوز به اوایل قرن نوزدهم بازمیگردد؛ زمانی که این ارکستر برای همراهی اپراها و اجراهای نمایشی در تئاتر کاپیتول شکل گرفت. (کاپیتول نام ساختمان شهرداری شهر تولوز است.) حتی پیش از جنگ جهانی دوم نیز رهبران برجستهای با این ارکستر همکاری میکردند: آندره کلوتانس از سال ۱۹۳۲ رهبری آن را بر عهده گرفت و ژرژ پرتره، رهبر باسابقهٔ اپرای لیرک شیکاگو، از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ هدایت ارکستر را به عهده داشت. بااینحال، ارکستر تا پیش از انتصاب میشل پلاسون بهعنوان مدیر موسیقی در سال ۱۹۶۸، عمدتاً با اپرا شناخته میشد. پلاسون از جنبههای گوناگون این ارکستر را متحول کرد: کنسرتهای سمفونیک را به برنامهٔ آن افزود (ارکستر در سال ۱۹۷۴ برای برگزاری این کنسرتها به تالار آل دو گرَن در تولوز، که پیشتر بازار گندم و سالن مسابقات بوکس بود، نقل مکان کرد)، سطح هنری گروه را ارتقا داد و برنامهای برای برگزاری تورهای اجرایی راهاندازی کرد که بهسرعت توجه محافل بینالمللی را برانگیخت. پلاسون عموماً موسیقی فرانسوی، از جمله آثار کمتر شناختهشده، را در برنامههای خود میگنجاند؛ اما در کنار آن، چرخههای کاملی از سمفونیها و کنسرتوهای پیانوی بتهوون را نیز با ارکستر اجرا کرد. در سال ۱۹۸۰، این ارکستر به فهرست گروههای «ملی» فرانسه پیوست و واژهٔ «ملی» نیز به نام آن افزوده شد. ارکستر در این دوره، برخلاف رویهٔ معمول در میان گروههای فرانسوی، از حمایت مالی چشمگیر مجموعهای از شرکتها برخوردار شد که با نام اختصاری «AÏDA» شناخته میشدند؛ شرکت هواپیماسازی ایرباس نیز در میان آنها بود. در دوران مدیریت پلاسون، خوانندگان برجستهٔ اپرا، از جمله ترزا برگانتسا، خوزه کارراس و جسی نورمن، بر صحنهٔ تئاتر کاپیتول درخشیدند. همچنین مسیر حرفهای ناتالی دِسِی، سوپرانوی نامدار، از زمانی آغاز شد که در گروه کر وابسته به این ارکستر آواز خواند. پلاسون در سال ۲۰۰۳، در پی اختلافاتی با شهرداری تولوز، از سمت خود کنارهگیری کرد. در سال ۲۰۰۵، توگان سوخیف جانشین او شد؛ سوخیف ابتدا بهعنوان رهبر مهمان اصلی فعالیت کرد و در سال ۲۰۰۸ به سمت مدیر موسیقی و رهبر اصلی ارکستر منصوب شد. او دامنهٔ رپرتوار ارکستر را گسترش داد و فعالیتهای پخش رادیویی و تلویزیونی و برنامههای پرشور آن برای کودکان را ادامه داد. ارکستر همچنین به یکی از حاضران ثابت جشنوارههای تابستانی فرانسه تبدیل شد. سوخیف برنامهٔ پُرکار ضبط آثار ارکستر را نیز که در دوران پلاسون آغاز شده بود، پی گرفت. ارکستر ابتدا برای شرکت ئیاِمآی ضبط میکرد و سپس برای ضبط سمفونی شمارهٔ ۵ چایکوفسکی در می مینور، اپوس ۶۴، در سال ۲۰۱۱ به شرکت موسیقی «نایو» پیوست. در سال ۲۰۲۰، ارکستر ملی کاپیتول تولوز ضبطی از سمفونی شمارهٔ ۸ شوستاکوویچ در دو مینور، اپوس ۶۵، را با لیبل وارنر کلاسیکس منتشر کرد. ~ جیمز منهایم