
Orchestra
.(1908)
ارکستر آکادمی ملی سانتا چچیلیا که در سال ۱۹۰۸ تأسیس شد، نخستین ارکستر ایتالیا بود که بهجای اپرا، به اجرای رپرتوار کنسرتی اختصاص داشت. این ارکستر تقریباً بلافاصله به مجموعهای محبوب نزد آهنگسازان آثار ارکسترال تبدیل شد؛ نخستین اجراهای «فوارههای رم» و «کاجهای رم» اثر رِسپیکی را به روی صحنه برد و زیر نظر آهنگسازان و رهبرانی چون مالر، اشتراوس و استراوینسکی به اجرا پرداخت. در میانهٔ قرن بیستم، این ارکستر مجموعهای از ضبطهای کلاسیک اپرا را به رهبری تولیو سرافین و با حضور خوانندگانی چون رناتا تبالدی و کارلو برگونتسی تولید کرد. در دههٔ ۱۹۸۰ نیز همکاری نزدیکی با لئونارد برنستاین داشت؛ کسی که از سال ۱۹۸۳ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۰ ریاست افتخاری ارکستر را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۲، ارکستر به تالاری تازه و اختصاصی نقل مکان کرد: سالن ۲۸۰۰ نفری سالا سانتا چچیلیا در مجموعهٔ پارکو دلا موزیکا که رنتسو پیانو آن را طراحی کرده بود. سه سال بعد، آنتونیو پاپانو بهعنوان مدیر موسیقی ارکستر منصوب شد و همراه آن در سراسر اروپا و تا شهرهای دوردستی چون نیویورک و توکیو به اجرای برنامه پرداخت. ارکستر سانتا چچیلیا به رهبری پاپانو مجموعهای از ضبطهای تحسینشده و برندهٔ جوایز را منتشر کرده است؛ از جمله اپرای «مادام باترفلای» پوچینی با حضور آنجلا گئورگیو، سوپرانو؛ اپرای «آیدا» وردی با حضور آنیا هارتروس، سوپرانو، و یوناس کافمان، تنور؛ هر سه سمفونی برنستاین؛ و آثار بزرگ کرال از وردی، روسینی و بریتن. این ارکستر و پاپانو همچنین آلبومهایی در بزرگداشت هنری کافمان و آنا نتربکو، سوپرانو، و ضبطهایی از کنسرتوها با حضور بئاتریچه رانا، پیانیست، در آثاری از چایکوفسکی و پروکفیف، یان لیسیِتسکی، پیانیست، در اثری از شومان، و یانین یانسن، ویولونیست، در کنسرتوی برامس منتشر کردهاند.