نوربرت براینین، نوازندهٔ ویولن، بنیانگذار و رهبر کوارتت زهی آمادئوس بود؛ گروهی که یکی از برجستهترین کوارتتهای زهی قرن بیستم به شمار میرفت. براینین که زادهٔ وین بود، در ششسالگی و پس از تماشای کنسرتی با حضور یهودی منوهین جوان، به نواختن ویولن علاقهمند شد. او در کنسرواتوار وین نزد کارل فلش و ریکاردو اودنوپوسوف به تحصیل پرداخت. مسیر تحصیلی او با الحاق اتریش به آلمان نازی در سال ۱۹۳۸ ناتمام ماند و او به همراه خانوادهٔ یهودیاش ناگزیر شد به انگلستان پناه ببرد. در پایان جنگ جهانی دوم، براینین جایزهٔ کارل فلش را از مدرسهٔ موسیقی گیلدهال لندن دریافت کرد. او برای تشکیل کوارتت آمادئوس از میان همدورهایهایش در گیلدهال، نوازندگانی را برگزید که پیشتر با آنها همنوازی کرده بود: زیگموند نیسل، نوازندهٔ ویولن؛ پیتر شیدلوف که پذیرفت ساز خود را از ویولن به ویولا تغییر دهد؛ و مارتین لاوت، نوازندهٔ ویولنسل. کوارتت آمادئوس در ژانویهٔ ۱۹۴۸ نخستین اجرای خود را برگزار کرد و بلافاصله با تحسین فراوان روبهرو شد. این اجرا نقطهٔ آغاز فعالیتی ۴۰ ساله بود که طی آن گروه به یکی از محبوبترین کوارتتهای زهی جهان تبدیل شد و با سفر به نقاط مختلف دنیا، اجراهای کنسرتی متعدد و ضبط آثار فراوان، شهرتی بینالمللی به دست آورد. پس از درگذشت ناگهانی پیتر شیدلوف در سال ۱۹۸۷، اعضای کوارتت تصمیم گرفتند فعالیت گروه را متوقف کنند. بااینحال، براینین به اجرای برنامه بهعنوان نوازندهٔ تکنواز ادامه داد و در سالهای پایانی عمرش نیز تعداد محدودی ضبط موسیقی انجام داد. او همچنین در کنسرتهایی در حمایت از لیندون لاروش، نامزد جنجالی انتخابات ریاستجمهوری آمریکا، حضور یافت. براینین از طرح لاروش برای کاهش فرکانس استاندارد نت دوی میانی به ۲۵۶ هرتز ــ مطابق با کوک رایج در دوران باخ ــ حمایت میکرد.