
Composer
.(1844 - 1908)
از نظر رنگآمیزی و خلق فضایی افسانهای، هیچیک از ملیگرایان موسیقیدان قرن نوزدهم به پای ریمسکی-کورساکف نمیرسیدند. شاید چایکوفسکی شور و حرارت بیشتری داشت و موسورگسکی واقعگرایی جسورانهتری از خود نشان میداد، اما هیچکس نمیتوانست همچون ریمسکی-کورساکف بوم ارکسترال را چنین هنرمندانه رنگآمیزی کند. «سوئیت سمفونیک» او، شهرزاد (۱۸۸۸)، بازگویی دراماتیک و سرشار از حالوهوای خیالانگیز و پرشکوه داستانهایی از اثر کلاسیک عربیِ هزار و یک شب است که نزدیک به یک قرن و نیم پس از نگارش آن، همچنان محبوب مخاطبان است. اپراهای او با الهام از افسانههای عامیانه، افسانهٔ شهر نامرئی کیتژ (۱۹۰۵) و خروس زرین (۱۹۰۷)، نیز در سالهای اخیر بار دیگر به صحنه بازگشتهاند. او در سال ۱۸۴۴ در خانوادهای اشرافی، در نزدیکی سنپترزبورگ، چشم به جهان گشود. در آغاز، او را از دنبال کردن موسیقی بهعنوان حرفه منصرف کردند و بهجای آن به نیروی دریایی روسیه پیوست؛ در دوران خدمتش، برخی از مکانهایی را که بعدها در آثار موسیقاییاش به تصویر کشید، از نزدیک دید. مشهورترین نمونهٔ آن، کاپریچیو اسپانیایی (۱۸۸۷) است. او با وجود نداشتن تحصیلات رسمی موسیقی، به استادی ارجمند تبدیل شد و استراوینسکی نیز از جمله شاگردانش بود. کتاب کلاسیک او با عنوان اصول ارکستراسیون که در سال ۱۹۱۳ منتشر شد، هنوز هم خوانده میشود. ریمسکی-کورساکف در سال ۱۹۰۸، در میان چشماندازهای روستایی روسیه که سخت دوستشان میداشت، در ملک شخصیاش در جنوب سنپترزبورگ درگذشت.