
Conductor , Violin
.(1924 - 2016)
با بیش از ۲۰۰۰ اثر در بیش از ۶۰۰ ضبط، دیسکوگرافی پربار نِویل مارینر از نظر تعداد آثار تنها با مجموعهٔ ضبطهای هربرت فون کارایان قابل مقایسه است. مارینر که در سال ۱۹۲۴ به دنیا آمد، فعالیت خود را بهعنوان ویولننواز آغاز کرد و سپس به رهبری ارکستر روی آورد. نام او برای همیشه با آکادمی سنت مارتین در فیلدز پیوند خورده است؛ گروهی که در سال ۱۹۵۸ آن را بهعنوان یک گروه موسیقی مجلسی بنیان گذاشت و بعدها به ارکستر تبدیل شد. صدای شفاف و درخشان، سرزندگی و توانایی فنی چشمگیر این مجموعه، معیارهای تازهای برای اجرای موسیقی پدید آورد. مارینر برای اجرای رپرتوار باروک نیز از دوستی خود با تورستن دارت، هارپسیکوردنواز و پژوهشگر موسیقی، بهره میگرفت. از دستاوردهای برجستهٔ این آکادمی میتوان به ضبط چهار فصل ویوالدی با ویولننوازی آلن لاودِی اشاره کرد؛ اجرایی که به اثری کلاسیک و قدیمی جانی تازه بخشید. همچنین ضبط موسیقی فیلم آمادئوس، ساختهٔ میلوش فورمن بر اساس نمایشنامهٔ پیتر شفر، از همکاری مارینر و آکادمی شکل گرفت. این موسیقی بعدها در قالب آلبومی منتشر شد که به یکی از پرفروشترین آثار ضبطشدهٔ آنها تبدیل شد. مارینر، که نخستین مدیر موسیقی ارکستر مجلسی لسآنجلس بود، از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ نیز مدیریت موسیقی ارکستر مینهسوتا و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ مدیریت موسیقی ارکستر سمفونیک رادیو اشتوتگارت را بر عهده داشت. او نودمین سالروز تولدش را نیز با رهبری ارکستر در جشنوارهٔ پرامز بیبیسی گرامی داشت. رپرتوار گستردهٔ مارینر از موسیقی باروک تا آثار آهنگسازان قرن بیستم، از جمله بنجامین بریتن، ایگور استراوینسکی و مایکل تیپت، را دربرمیگرفت. او تا پایان عمر خستگیناپذیر به فعالیت ادامه داد و آخرین کنسرت خود را تنها دو روز پیش از درگذشتش در سال ۲۰۱۶ رهبری کرد.