
Orchestra
.(1893)
ارکستر فیلارمونیک مونیخ که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد، با همکاریهای اولیهاش با گوستاو مالر، آهنگساز و رهبر ارکستر، جایگاه خود را در دنیای موسیقی تثبیت کرد. این ارکستر سمفونی شمارهٔ ۴ مالر را در سال ۱۹۰۱ و سمفونی شمارهٔ ۸ او را در سال ۱۹۱۰، هر دو با رهبری خود آهنگساز، برای نخستین بار اجرا کرد. پس از درگذشت مالر نیز اثر سمفونی-آوازی او، «آواز زمین» (۱۹۱۱)، را با رهبری برونو والتر به روی صحنه برد. سمفونیهای بروکنر نیز از دیگر حوزههای تخصصی اولیهٔ این ارکستر بودند؛ بهویژه در دومین دورهٔ تصدی فردیناند لووه بهعنوان مدیر موسیقی، از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴. این ارکستر در جریان جنگ جهانی دوم و پس از ویرانی تالار تونهاله، که از سال ۱۸۹۵ محل استقرار آن بود، فعالیتهای خود را متوقف کرد. بااینحال، در دوران پس از جنگ با قدرت به عرصه بازگشت؛ بهویژه در دوران مدیریت موسیقی رودلف کِمپه (۱۹۶۷ تا ۱۹۷۶) و سرجیو چلیبیداکه (۱۹۷۹ تا ۱۹۹۶). این دو رهبر در کنار یکدیگر به پرورش ویژگیهای شاخص ارکستر، یعنی طنین گرم صدا و توانایی آن در تحقق برداشتهای تفسیری رهبران، کمک کردند؛ ویژگیهایی که هم در اجراهای زندهٔ کنسرتی و هم در ضبطهای متعدد ارکستر نمود یافتهاند. از سال ۲۰۰۴، زوبین مهتا برای نخستین بار در تاریخ این ارکستر عنوان «رهبر برگزیده» را به خود اختصاص داد. ارکستر همچنین ضبطهای برجستهای با کریستیان تیلهمان، مدیر موسیقی آن از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱، و لورین مازل، رهبر اصلی آن از سال ۲۰۱۲ تا زمان کنارهگیری اجباریاش در سال ۲۰۱۴ به دلیل مشکلات جسمانی، منتشر کرده است. والری گرگیف که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ مدیر موسیقی ارکستر بود، مجموعهٔ کامل سمفونیهای بروکنر را با این گروه ضبط کرد. در فوریهٔ ۲۰۲۳، ارکستر فیلارمونیک مونیخ لاهاو شانی را بهعنوان رهبر اصلی خود منصوب کرد؛ او فعالیتش را در این سمت از سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز کرد. ارکستر فیلارمونیک مونیخ بهطور منظم کنسرتهای خود را از طریق پخش زندهٔ اینترنتی، رادیو و تلویزیون در اختیار مخاطبان قرار میدهد و اجراهای زندهاش را نیز با برچسب اختصاصی خود، MPHIL، منتشر میکند.