
Flute
.(1934)
میشل دبوست از برجستهترین فلوتنوازان فرانسوی نسل خود بهشمار میرود و بسیاری او را، هم در مقام نوازنده و هم در جایگاه مدرس، جانشین ژان-پییر رامپال میدانند. در واقع، دبوست نهتنها بهطور نمادین جانشین رامپال شد، بلکه در عمل نیز این جایگاه را به دست آورد؛ زیرا در سال ۱۹۸۲ جای او را بهعنوان استاد فلوت در کنسرواتوار پاریس گرفت. کارنامهٔ هنری دبوست بسیار چشمگیر است: او طی تنها هفت سال، از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴، در پنج مسابقهٔ بزرگ بینالمللی به پیروزی رسید و به مدت ۳۰ سال، از ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰، نوازندهٔ اصلی فلوت ارکستر پاریس بود. افزون بر این، ضبطهای متعدد و تحسینشدهای برای شماری از شرکتهای بزرگ ضبط موسیقی، از جمله ئیاِمآی، ویرجین کلاسیکس، دویچه گرامافون، سونی کلاسیکس، اسکربو و اورفئو منتشر کرده است. جای شگفتی نیست که رپرتوار او دامنهای گسترده دارد و نهتنها مجموعهای از آثار فرانسویِ برلیوز، سنسانس، فوره، دبوسی، راول، پولنک، ایبر، ژولیوه و مسیان را دربرمیگیرد، بلکه طیف وسیعی از آثار شاخص آهنگسازانی چون یوهان سباستیان باخ، ویوالدی، تلِمان، موتسارت، بتهوون، انسکو، شوئنبرگ و برنستاین و بسیاری دیگر را نیز شامل میشود. او همچنین آثار معاصر بسیاری را اجرا کرده است؛ از جمله اثر دشوار بولز با عنوان «یادمان» (… «انفجاری-ثابت» … «اوریژینل»). دبوست در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۳۴ در پاریس، فرانسه، به دنیا آمد. او در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد و ابتدا در سال ۱۹۵۲ مدرک علوم گرفت و سپس در سال ۱۹۵۴ مدرک نوازندگی فلوت را دریافت کرد. مهمترین استادانش در آنجا مارسل مویز، گاستون کرونل و یان مری بودند. دبوست با کسب جوایزی در نوازندگی فلوت و موسیقی مجلسی فارغالتحصیل شد. پیروزیهای دبوست در مسابقات از سال ۱۹۵۷ و با موفقیت در مسکو آغاز شد و پس از آن، در پراگ (۱۹۶۰)، مونیخ (۱۹۶۰)، ژنو (۱۹۶۱) و تورین (۱۹۶۴) جوایز نخست را به دست آورد. او حتی پیش از پیروزی در تورین نیز در سطح بینالمللی شناختهشده بود: دبوست نوازندهٔ اصلی فلوت دو ارکستر بزرگ بود؛ ارکستر پاریس از سال ۱۹۶۰ و ارکستر انجمن کنسرتهای کنسرواتوار از سال ۱۹۶۲. همچنین از سال ۱۹۶۲ سفرهای بینالمللی خود، از جمله تورهای سالانه به ایالات متحده، را آغاز کرده بود. دبوست در سال ۱۹۶۷ ارکستر انجمن کنسرتهای کنسرواتوار را ترک کرد، اما فعالیت خود را در سمت ارکسترال دیگرش، همچنین بهعنوان تکنواز و نوازندهٔ موسیقی مجلسی، ادامه داد. او از سال ۱۹۸۲ تدریس در کنسرواتوار پاریس را آغاز کرد و در سال ۱۹۹۰ از این سمت کناره گرفت. تصمیم دبوست برای ترک هر دو سمت آموزشی و ارکسترال خود در پاریس، در پی مهاجرتش به ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ گرفته شد؛ مهاجرتی که برای پذیرفتن کرسی استادی در کنسرواتوار موسیقی اوبرلین صورت گرفت؛ جایی که او همچنان عضو هیئت علمی آن است. کتاب دبوست با عنوان «فلوتی ساده» در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.