
Conductor , Piano
.(1950)
همهٔ نوازندگان بهراحتی از عهدهٔ اجرای آثار الیویه مسیان، آهنگساز آوانگارد فرانسوی، برنمیآیند. بههرحال، هر آهنگسازی نیست که یک مجموعهٔ کامل از قطعات پیانوی سولو را بر پایهٔ آواز پرندگان بنویسد یا اثری بهاندازهٔ «کوارتت برای پایان زمان» خلق کند که هم از نظر شدت بیان و هم از لحاظ دشواری اجرا، چنین چالشبرانگیز باشد. میشل بِروف شهرت خود را بهعنوان یکی از برجستهترین مفسران موسیقی این آهنگساز تثبیت کرده است؛ بااینحال، او بهخاطر اجراهای درخشان آثار آهنگسازانی چون بتهوون، برامس، بارتوک، پروکفیف، موتسارت، دبوسی، موسورگسکی، استراوینسکی، شومان و شوبرت نیز شناخته میشود. او تحصیلات موسیقی خود را در کنسرواتوار نانسی آغاز کرد و سپس به کنسرواتوار ملی عالی موسیقی پاریس (CNSM) رفت؛ جایی که بیدرنگ بهعنوان یکی از بهترین پیانیستهای آنجا درخشید. بِروف در سال ۱۹۶۶ نخستین رسیتال خود را در پاریس برگزار کرد و برای آن، جایزهٔ نخست مسابقهٔ بینالمللی پیانوی الیویه مسیان را به دست آورد. از آن زمان، مسیر حرفهای او به سراسر جهان گسترش یافته است. او بهعنوان تکنواز پیانو، زیر نظر بسیاری از رهبران بزرگ ارکستر، از جمله دانیل بارنبویم، لئونارد برنستاین، پییر بولز، سیجی اوزاوا و آندره پروین، به اجرا پرداخته است. همچنین در قالب رسیتال و موسیقی مجلسی با هنرمندان بسیاری همکاری کرده که از میان آنها میتوان به پییر آمویال، ژان-فیلیپ کولار، اوگوستن دومه، باربارا هندریکس و لین هارل اشاره کرد. او مطالعات مفصلی نیز دربارهٔ نظریههای رهبری ارکستر و رپرتوار پیانو برای دست چپ انجام داده است. پیانیستهای چپدست در سراسر جهان میتوانند از ضبط او از کنسرتوی پیانو برای دست چپ راول، که با همراهی ارکستر سمفونیک لندن و به رهبری کلودیو آبادو برای دویچه گرامافون انجام شده است، لذت ببرند. علاقهٔ نخست او به رهبری ارکستر، سرانجام به آغاز حرفهای دیگر در مقام رهبر ارکستر انجامید؛ حرفهای که همچنان زیر سایهٔ برنامهٔ کاری فشردهاش بهعنوان پیانیست قرار دارد. بااینحال، او در زمینهٔ آموزش رهبری ارکستر نیز جایگاه خود را تثبیت کرده است. بِروف در سال ۱۹۸۹ به کنسرواتوار ملی عالی موسیقی پاریس، جایی که دوران دانشجوییاش را در آن گذرانده بود، بازگشت تا به تدریس رهبری ارکستر بپردازد. از سال ۱۹۹۴ نیز هنر ظریف رهبری با باتون را در دانشگاه موسیقی فرایبورگ (Musikhochschule) تدریس کرده است. در سال ۱۹۹۶، او تور گستردهای در ژاپن برگزار کرد و آثار دبوسی را اجرا و این قطعات را برای شرکت ضبط ژاپنی دنون ضبط کرد. حاصل این پروژه پنج آلبوم بود که هر یک جایزهٔ گراند پری دو دیسک را دریافت کردند. او در جریان همین تور با ارکستر سمفونیک اِناچکی و فیلارمونیک شینسی ژاپن نیز همکاری کرد. استقبال پرشور مخاطبان ژاپنی از او سبب شد که در همان سال بار دیگر به این کشور بازگردد و رسیتالهایی برگزار کند و اپرای «ضیافت بالماسکه» اثر دبوسی را با همراهی سیجی اوزاوا و ولفگانگ هولتمایر برای فیلیپس کلاسیکس ضبط کند. پس از آن، مدتی را به تمرکز بر آثار استراوینسکی اختصاص داد و پروژهای شامل اجراهای ارکسترال و رسیتال را با ارکستر رزیدنتی لاهه ارائه کرد. در سال ۲۰۰۰ نیز به همراه ارکستر فیلارمونیک لندن به رهبری کورت مازور، توری در انگلستان و اسپانیا برگزار کرد. فهرست آثار ضبطشدهٔ بِروف بسیار گسترده است. آثار او برای شرکت ئیاِمآی شامل مجموعهٔ کامل آثار پروکفیف، استراوینسکی و لیست برای پیانو و ارکستر، و نیز آثار دیگری از مسیان، شومان، برامس و دبوسی است.