
Violin
.(1985)
مایکل بارنبویم، نوازندهٔ ویولن و ویولا، بارها در مصاحبههای خود گفته است که هیچ خاطرهای از زندگی بدون موسیقی ندارد؛ اعترافی که با توجه به پیشینهٔ خانوادگیاش کاملاً قابل درک است، چراکه پدر و مادرش دانیل بارنبویم، رهبر ارکستر و پیانیست، و النا باشکیرووا، پیانیست روس، هستند. مایکل در سال ۱۹۸۵ در پاریس متولد شد و در چهارسالگی آموختن پیانو را آغاز کرد. هنگامی که خانوادهاش در سال ۱۹۹۲ به برلین نقل مکان کردند، او به ویولن روی آورد و از جمله نزد آبراهام جافه و آکسل ویلتسوک به تحصیل پرداخت. او در پانزدهسالگی به فعالیت خانوادگی موسیقایی پیوست و به عضویت ارکستر دیوان غربی-شرقی درآمد؛ ارکستری که پدرش به همراه ادوارد سعید، نویسنده، با هدف گرد هم آوردن موسیقیدانان اسرائیلی و فلسطینی بنیان گذاشته بود. بارنبویم در سال ۲۰۰۳ به مقام کنسرتمایستر این ارکستر ارتقا یافت. او در حال حاضر، در کنار مسئولیتهای دیگر، ریاست دانشکدهٔ آکادمی بارنبویم-سعید در برلین را بر عهده دارد. بارنبویم بهعنوان تکنواز با ارکستر فیلارمونیک برلین، ارکستر سمفونیک شیکاگو و ارکستر فیلارمونیک اسرائیل همکاری و اجرا داشته است. او که علاقهمند پرشور موسیقی مجلسی است، به همراه پدرش و کیان سلطانی، نوازندهٔ ویولنسل، آلبومهایی از تریوهای پیانوی موتسارت و بتهوون ضبط کرده است. بارنبویم در سال ۲۰۲۲ بهعنوان نوازندهٔ ویولا به کوارتت زهی میکلآنژ پیوست.