
Composer
.(1875 - 1937)
استراوینسکی ذهن راول را به ذهن ساعتسازی سوئیسی تشبیه کرده بود. اما موسیقی راول در پسِ سطح ظریف و بهغایت پالودهٔ خود، میتواند بیانگر شور و احساساتی تیره و غریب و نیز اندوهی عمیق باشد. او در سال ۱۸۷۵ در سیبور، فرانسه، در نزدیکی مرز اسپانیا، از پدری با تبار باسکی به دنیا آمد؛ واقعیتی که همواره بهشدت به آن افتخار میکرد. راول در کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد، اما تنها موفق شد استادانش را آزردهخاطر کند و سرانجام در سال ۱۸۹۵ از آنجا اخراج شد. بااینحال، دو سال بعد دوباره پذیرفته شد و استاد تازهاش، فوره، با درک و بینش خود الهامبخش او شد. او به همراه همعصرش دبوسی، گروهی هنری به نام «لِز آپاش» («اوباش») تشکیل دادند که جنجالهایی برمیانگیخت. بااینحال، ناکامی راول در کسب جایزهٔ معتبر رم، پس از پنج بار تلاش، به رسواییای ملی تبدیل شد. راول از نظر عاطفی فردی محتاط و بسته باقی ماند و ماهیت گرایش جنسی او همچنان در هالهای از ابهام است. او با وجود آهنگسازیِ آهسته، پیوسته شاهکارهایی در گونههای مختلف موسیقی پدید آورد؛ بهویژه در اپرا ــ از جمله اپرای جادویی و وهمآلود «کودک و افسونها» (۱۹۲۵) ــ موسیقی مجلسی و ارکسترال، بهخصوص دو کنسرتوی پیانو، «والس» (۱۹۲۰) و بولروی مشهور (۱۹۲۸)، همچنین در زمینهٔ ترانهها و قطعات پیانوی سولو. علاقهٔ او به فضاهای غریب، شکننده و رؤیاگونه سبب شد لقب «امپرسیونیست» به او داده شود؛ لقبی که بهشدت از آن بیزار بود. در دههٔ ۱۹۳۰، راول دچار زوال عقل شد و سالهای پایانی زندگیاش با افولی ذهنی، رقتبار و آمیخته به تنهایی سپری شد. او در سال ۱۹۳۷ درگذشت.