اگرچه ماتیاس بامرت بهعنوان رهبر ارکستر در رپرتوار متداول موسیقی کلاسیک نیز از اعتباری استوار برخوردار است، بیش از هر چیز به خاطر تلاشهایش در زمینه موسیقی نو، آثار کمترشناختهشده سده هجدهم و آثار مغفولمانده از دورههای مختلف موسیقی شهرت دارد؛ بهویژه مجموعه ضبطهای بلندمدتی که برای شرکت چاندوس انجام داده است. او همچنین به دلیل حضور در ویدئوهای بحثبرانگیز موسیقی کلاسیک، به کارگردانی آدریان مارتالر، شناخته میشود. بامرت در زادگاهش سوئیس و نیز در دارمشتات و پاریس به تحصیل موسیقی پرداخت و در این دوران با چهرههایی چون بولز و اشتوکهاوزن آشنا شد. تأثیر این ارتباطها را میتوان در آثار آهنگسازی او از دهه ۱۹۷۰ تشخیص داد. او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ نوازنده اصلی ابوا در ارکستر موتسارت زالتسبورگ بود، اما پس از آن مسیر حرفهای خود را به سوی رهبری ارکستر تغییر داد. در سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ دستیار لئوپولد استوکوفسکی در ارکستر سمفونیک آمریکا بود و سپس به کادر رهبری ارکستر کلیولند پیوست. بامرت از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۳ مدیر موسیقی ارکستر رادیوی سوئیس بود و پس از آن شهرتش در سراسر اروپا گسترش یافت. او از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ رهبر مهمان اصلی ارکستر ملی اسکاتلند بود. همچنین از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ مدیریت هنری جشنواره لوسرن را بر عهده داشت و در آنجا به گسترش برنامهریزی موضوعمحور کنسرتها کمک کرد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ نیز مدیر هنری گروه لندن موتسارت پلیرز بود. در سال ۲۰۰۰، به سمت رهبر مهمان اصلی ارکستر سمفونیک نیوزیلند منصوب شد. بامرت به سرعت بالای یادگیری شهرت دارد؛ او میتواند در زمانی بسیار کوتاه با پارتیتورهای تازه آشنا شود و اجراهای نخستِ بسیار موفقی را هم در کنسرت و هم در قالب ضبطهای صوتی ارائه کند. از برجستهترین ضبطهای او میتوان به سمفونیهای گوسک، آثار کنسرتی کورنگولد، آثار ارکسترال مارتین و مجموعهای اختصاصیافته به تنظیمهای استوکوفسکی اشاره کرد.