
Violin
.(2002)
ظهور و درخشش ویولننواز اسپانیایی، ماریا دِوِنیاس، حتی با معیارهای امروزیِ نوازندگی ویرتئوز، چشمگیر بوده است. او که در سال ۲۰۰۲ در گرانادا متولد شد، جایزهٔ اول و جایزهٔ مخاطبان مسابقهٔ منوهین را از آنِ خود کرد، به طرح «هنرمندان نسل جدید» بیبیسی پیوست، قرارداد انحصاری ضبط آثار با شرکت دویچه گرامافون (DG) امضا کرد و نخستین اجرای خود را در جشنوارهٔ پرامز روی صحنه برد؛ همهٔ این دستاوردها پیش از آنکه به ۲۱سالگی برسد. دِوِنیاس در ۱۱سالگی بورسیهای برای تحصیل در درسدن دریافت کرد و پس از آن، در وین زیر نظر بوریس کوشنیر به فراگیری ویولن پرداخت. او در دوران نوجوانی، اجراهای نخستینِ قابلتوجهی با ارکسترهای بزرگ و در سالنهای معتبر رسیتال در سراسر ایالات متحده و اروپا داشت. او فعالیت ضبط آثار خود را با شرکت دویچه گرامافون با انتشار کنسرتوی ویولن بتهوون آغاز کرد؛ اثری که با استقبال منتقدان روبهرو شد. دِوِنیاس در این اجرا، صدایی درخشان و شفاف را به نمایش گذاشت که بر تسلط فنی کامل استوار بود و با رویکردی تفسیری و بهشدت شخصی همراه میشد. از ویژگیهای خلاقانهٔ این آلبوم، گنجاندن شش کادانس برای این کنسرتو بود؛ در کنار قطعات کوتاهی از آهنگسازانی که هر یک از این کادانسها را ساخته بودند. دِوِنیاس با دو ساز متعلق به قرن هجدهم مینوازد: یک ویولن ساخت خاندان گالیانو و ویولن استرادیواریوسِ «کامپوسِلیچه» که در سال ۱۷۱۰ ساخته شده است.