
Piano
.(1941)
مارتا آرخریچ (Martha Argerich) که بهطور گسترده یکی از برجستهترین پیانیستهای جهان شناخته میشود، کارنامهٔ ضبطهای بسیار گستردهای دارد که کنسرتوهای شاخص آهنگسازانی چون موتسارت، شوپن و لیست، موسیقی مجلسی ــ بهویژه مجموعهٔ «اجرای زنده از جشنوارهٔ لوگانو» که اجراهای سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۶ را در بر میگیرد و در جریان این رویداد تابستانی در شهر لوگانو، واقع در بخش ایتالیاییزبان سوئیس، ضبط شدهاند ــ و همچنین اجراهای دونوازی پیانو، بهویژه با دانیل بارنبویم، را شامل میشود. آرخریچ که در سال ۱۹۴۱ در بوئنوسآیرس به دنیا آمد، در سال ۱۹۶۵ با کسب مقام نخست در هفتمین دورهٔ مسابقهٔ بینالمللی پیانوی شوپن در ورشو، توجه جهانیان را به خود جلب کرد. این پیانیست آرژانتینی در سالهای بعد نیز ارتباط نزدیکی با این رقابت داشت. او در دورهٔ سال ۱۹۸۰، هنگامی که ایوو پوگورلیچ از راهیابی به مرحلهٔ نهایی محروم شد، در اعتراض به این تصمیم از عضویت در هیئت داوران کنارهگیری کرد و جنجال بزرگی به پا کرد. اجراهای تکنوازی آرخریچ بهندرت برگزار میشوند و بسیار پرطرفدارند. او اگرچه گاهی کنسرتو اجرا میکند، بخش عمدهای از دوران حرفهای خود را به موسیقی مجلسی اختصاص داده است. از همین رو، تلاشهایی برای انتشار دوبارهٔ بسیاری از آلبومهای تاریخی او صورت گرفته است؛ از جمله نخستین ضبط رسیتال او که در سال ۱۹۶۱ انجام شد. آرخریچ در سراسر زندگیاش از جلب توجه رسانهها پرهیز کرده و بهندرت تن به مصاحبه داده است. دخترش استفانی ــ که پدرش پیانیست، استیون کوواچویچ است ــ در سال ۲۰۱۳ مستند «دختر خونین» (Bloody Daughter) را منتشر کرد؛ فیلمی دربارهٔ استعدادهای مادرش که مسیر زندگی او را شکل دادهاند.