مارگارت مارشال، سوپرانو با گسترهٔ صوتی لیریک، هنرمندی برخوردار از هوش موسیقایی و درک عمیق از موسیقی است که در اجرای آثار دورهٔ باروک، همانقدر درخشان ظاهر شده که در آثار هایدن، موتسارت و اشتراوس. او بهعنوان مفسری برجسته و توانمند در اجرای پارتهای سوپرانو در رکوئیم جنگ بنجامین بریتن، مسهای آنتون بروکنر و اوراتوریوی مسیح هندل شناخته شده است. مارشال نزد رهبران ارکستر بسیاری محبوبیت دارد و شمار زیادی ضبط موسیقیایی از خود بهجا گذاشته است که همگی نمایانگر رپرتواری هستند که او در اجرای آن بیشترین توانایی را دارد. مارشال پس از گذراندن دورهای طولانی از آموزشهای موسیقی، فعالیت حرفهای خود را آغاز کرد؛ آموزشی که شامل فراگیری خصوصی موسیقی در گلاسگو و تحصیل در آکادمی سلطنتی موسیقی اسکاتلند بود. از جمله خوانندگان برجستهای که با آنها همکاری کرد، میتوان به پیتر پیرز، خوانندهٔ تنور، و هانس هوتِر، خوانندهٔ باسباریتون، اشاره کرد. کسب جایزهٔ نخست در مسابقهٔ بینالمللی مونیخ در سال ۱۹۷۴، او را در کانون توجه عموم قرار داد و بهسرعت دعوتنامههایی برای اجرای کنسرت دریافت کرد. این اجراها او را به شماری از مشهورترین سالنهای موسیقی اروپا رساندند. نخستین رسیتال او در سالن ویگمور لندن، زمینهساز دعوت به همکاری با تمامی ارکسترهای سمفونیک بزرگ بریتانیا شد؛ همچنین او با فیلارمونیک برلین، ارکستر پاریس و در آمریکا با ارکسترهای سمفونیک شیکاگو و بوستون و فیلارمونیک نیویورک همکاری کرد. مارشال تنها چند سال پس از آغاز فعالیت حرفهای خود، فرصت همکاری با رهبران ارکستر برجستهای چون ریکاردو موتی، زوبین مهتا، دانیل بارنبویم، کارلو ماریا جولینی، برنارد هایتینک و کلودیو آبادو را یافت. نخستین حضور اپرایی مارشال در سال ۱۹۷۸ در فلورانس رقم خورد؛ جایی که او نقش اوریدیس را در اپرای کریستف ویلیبالد گلوک، تحت رهبری ریکاردو موتی، اجرا کرد. این همکاری به ضبط همین نقش با رهبری موتی انجامید. موتی بار دیگر از او برای اجرای اپرای عروسی فیگارو اثر موتسارت در کاونت گاردن دعوت کرد. پس از آن، مارشال نقش کنتس را در اپرای اسکاتلند در لا اسکالا و نیز در شهر کلن اجرا کرد. در نخستین حضورش در جشنوارهٔ سالزبورگ در سال ۱۹۸۲، این بار در نقش فیوردیلیجی در اپرای کوزی فان توته اثر موتسارت، موتی بار دیگر رهبری ارکستر را بر عهده داشت. پس از این اجرا، مارشال به یکی از خوانندگان مهمانِ پرتکرار این جشنوارهٔ مشهور تبدیل شد. هنگامی که مارشال در سال ۱۹۸۸ برای نخستین بار به مخاطبان اپرای وین معرفی شد، بار دیگر نقش کنتس در عروسی فیگارو را اجرا کرد. از دیگر تالارهای اپرایی که میزبان او بودند، میتوان به اپرای آلمان برلین (Deutsche Oper Berlin)، اپرای دولتی هامبورگ (Staatsoper Hamburg)، سالنهای اپرای فرانکفورت، کلن و مونیخ، اپرای تولوز، اپرای زوریخ و اپرای پارما اشاره کرد. مارشال افزون بر اجراهای اپرایی و همکاری با ارکسترها، بهعنوان خوانندهٔ رسیتال نیز جایگاهی معتبر و درخشان به دست آورده است. او چندین تور اجرایی در آمریکا برگزار کرده و در بسیاری از سالنهای مشهور رسیتال در اروپا به اجرای برنامه پرداخته است.