
Choir
.(1966)
هرگاه گروه کر سمفونیک لندن (LSC) به اوج توانایی خود میرسد، اتفاقی مقاومتناپذیر و شگفتانگیز رخ میدهد. صدای پرطراوت این گروه کر سمفونیک و تعهد عمیق اعضایش، از شور و اشتیاق و تجربهٔ جمعی خوانندگان آن سرچشمه میگیرد. هرچند اعضای گروه از این نظر آماتور به شمار میروند که در ازای فعالیت خود دستمزدی دریافت نمیکنند، در اجرای آثار شاخص رپرتوار سمفونیک ـ کرال، مرتباً به سطح کیفی گروههای حرفهای میرسند و اغلب حتی از آن فراتر میروند. این گروه کر در پی افزایش چشمگیر تقاضا برای ضبطهای استریوی جدید در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ شکل گرفت؛ تقاضایی که ارکستر سمفونیک لندن را به داشتن گروه کر اختصاصی خود نیازمند کرد. در سال ۱۹۶۶، ارکستر از جان آلدیس، استاد مدرسهٔ موسیقی و نمایش گیلدهال، دعوت کرد تا گروه کر ارکستر سمفونیک لندن را تشکیل دهد. گروه کر سمفونیک لندن در سال ۱۹۷۶ از ارکستر مادر خود جدا شد، اما همچنان در مرکز باربیکن لندن و در تورهای مهم و برجسته با آن همکاری میکند. شهرت بینالمللی این گروه کر در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و طی دههٔ ۱۹۹۰، با مجموعهای از ضبطها به رهبری ریچارد هیکاکس، مدیر کاریزماتیک آن، تثبیت شد. حمایت دایانا، شاهدخت ولز، از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶ نیز به تقویت این جایگاه کمک کرد. از سال ۲۰۱۲، فعالیتهای سایمون هالسی، مدیر گروه کر، بر اعتبار آن افزوده و همکاریهای تحسینشدهای با سایمون رَتل و ارکستر سمفونیک لندن داشته است. گروه کر سمفونیک لندن در سال ۱۹۸۳، به رهبری یوگنی سوتلانوف، نخستین اجرای روسی اثر «رؤیای جرونتیوس» الگار را در مسکو برگزار کرد. در سال ۱۹۸۹ نیز اپرای «کاندید» اثر لئونارد برنستاین را به رهبری خود آهنگساز اجرا و ضبط کرد. این گروه کر همچنین توانایی و شور اجرایی خود را در ضبطهای زندهای که با رهبری کالین دیویس از اپرای «ترواییها» اثر برلیوز، «پیتر گریمز» اثر بریتن و «فالستاف» اثر وردی انجام داد، به نمایش گذاشت.