
Flute
.(1956)
لیزا بِزنوسییوک (Lisa Beznosiuk) که در مدرسهٔ موسیقی گیلدهال لندن آموزش دیده است، به یکی از فلوتنوازان محبوب گروههای موسیقی قدیمی در انگلستان تبدیل شد. او به سازی که دیگر متخصصان موسیقی باروک اغلب با رویکردی مکانیکی به آن میپرداختند، گرما و لطافتی ویژه میبخشید. بِزنوسییوک فلوت مدرن را نزد کاترین لوکاس و فلوت باروک را نزد استیون پرستون آموخت. او در سال ۱۹۸۳ نخستین اجرای انفرادی خود را در لندن ارائه داد و بهعنوان یکی از نوازندگان مستقل موسیقی قدیمی در این شهر، بهطور گسترده با گروههایی چون انگلیش باروک سولوئیستس، آکادمی موسیقی باستان و انگلیش کنسرت به اجرا و ضبط موسیقی پرداخت. او از بنیانگذاران ارکستر عصر روشنگری بود و در سال ۱۹۹۲ بهعنوان نوازندهٔ اصلی فلوت به گروه «لندن کلاسیکال پلیرز» پیوست. بِزنوسییوک همچنین در رسیتالهایی با هنرمندانی چون نایجل نورث، لوتنواز، مگی کول، نوازندهٔ هارپسیکورد، و ریچارد تانکلیف، نوازندهٔ ویولنسل و همسرش، شرکت کرده است. یکی از برجستهترین ضبطهای بِزنوسییوک، کنسرتوی سل ماژور موتسارت با رهبری کریستوفر هاگوود است؛ اجرایی که بهواسطهٔ روانی، ظرافت و سرزندگیاش، در مقایسه با ضبطهای نوازندگان virtuoso مشهورتر نیز جایگاه خود را حفظ میکند. بِزنوسییوک در چندین هنرستان موسیقی در منطقهٔ لندن تدریس میکند.