لیورپول عادت دارد رهبران ارکستر خود را با آغوش باز بپذیرد و به آنها دل ببندد. در بخش عمدهای از دههٔ ۱۹۹۰، لیبور پِشِک، رهبر ارکستر اهل چک که شخصیتی خوشبرخورد اما رازآلود داشت، بهواسطهٔ همکاریاش با ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لیورپول به چهرهای برجسته و محبوب در این شهر تبدیل شد. او در مقام مدیر موسیقی ارکستر، از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸، جایگاه آن را به سطحی جهانی بازگرداند؛ تا آنجا که برخی آن را «بهترین ارکستر چک در این سوی پراگ» میدانستند. پشک که در سال ۱۹۳۳ به دنیا آمد، نزد کارل آنچرل و واتسلاو نویمان تحصیل کرد و در ارکسترها و نهادهای مختلفی، از جمله اپرای ملی پراگ، فیلارمونیک اسلواکی، فیلارمونیک چک و ارکستر سمفونیک ملی چک، مسئولیتهایی بر عهده داشت. او که متخصص موسیقی چک بود، از آثار شناختهشدهٔ اسمتانا، دورژاک و یاناچک فراتر رفت و در کنسرتها و ضبطهای موسیقی، از آهنگسازانی چون یوزف سوک، ویتسلاو نوواک و پاول ویِوانوفسکی نیز حمایت کرد و آثارشان را به مخاطبان معرفی کرد. پشک در سال ۱۹۹۳، به همراه ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لیورپول، جشنوارهٔ بهار پراگ را افتتاح کرد؛ نخستین بار بود که ارکستری غیرچکی این افتخار را به دست میآورد. او همچنین سمفونی آسرائل اثر سوک را با جدیت در کانون توجه قرار داد و در سال ۱۹۹۱ نخستین اجرای آن در جشنوارهٔ پرامز بیبیسی را رهبری کرد. سپس در سال ۱۹۹۲ این اثر را در تور ایالات متحده اجرا کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۴ آن را ضبط کرد. پشک در سال ۲۰۲۲، در ۸۹سالگی، درگذشت.