«لا شاپل روايال» (La Chapelle Royale) یکی از چندین گروه آوازی و سازی است که فیلیپ هروهوه (Philippe Herreweghe)، رهبر ارکستر و نوازندهٔ سازهای کلاویهای اهل بلژیک، بنیان گذاشته است. این گروه در زمینهٔ موسیقی فرانسه در قرنهای هفدهم و هجدهم تخصص دارد. هروهوه زمانی که هنوز دانشجوی دانشگاه بود، گروه «کُلِگیوم وُکاله خِنت» (Collegium Vocale Gent) را تأسیس کرد؛ یکی از نخستین گروههایی که به اجرای اصیل موسیقی آوازی و کُرال دورهٔ باروک اختصاص داشتند. این گروه با کنسرتها و ضبطهای موسیقی باروک آلمان، بهویژه کانتاتهای باخ، شهرت یافت. فیلیپ بوسان (Philippe Beaussant) و ونسان برتیه دو لیونکور (Vincent Berthier de Lioncourt) به هروهوه پیشنهاد کردند گروهی مستقر در پاریس تشکیل دهد تا همان توجه و دقت را به موسیقی بسیار متفاوت باروک فرانسه معطوف کند. آنها با سازمانی دانشگاهی به نام «انجمن لا شاپل روايال» (L’Association La Chapelle Royale) ارتباط داشتند؛ نهادی که از سال ۱۹۰۱ به ثبت رسیده بود. نام این انجمن نشاندهندهٔ علاقهٔ آن به موسیقی و موسیقیدانان کلیسای سلطنتی فرانسه بود؛ کلیسایی که در دوران لویی چهاردهم از نظر ابعاد و شکوه به مجموعهای بزرگ و پرعظمت تبدیل شده بود. هروهوه در سال ۱۹۷۷ گروه موسیقی لا شاپل روايال را بنیان گذاشت و اجرای آثار آوازی و سازی آهنگسازان بزرگ باروک فرانسه، از جمله لولی، لالاند، رامو، کوپرن و همعصران آنها را آغاز کرد. بااینحال، نخستین اجرای بزرگی که توجه گستردهای را به این گروه جلب کرد، اجرایی از آثار باخ بود. لا شاپل روايال در سال ۱۹۸۰ نخستین اجرای آثار بزرگمقیاس باخ در پاریس را با استفاده از سازهای دورهٔ تاریخی ارائه کرد. این گروه به یکی از گروههای برجستهٔ جهان در زمینهٔ رپرتوار باروک فرانسه تبدیل شده و بیش از ۶۰ آلبوم سیدی برای شرکتهای ویرجین کلاسیکس (Virgin Classics) و هارمونیا موندی (Harmonia Mundi) ضبط کرده است. لا شاپل روايال در مهمترین تالارهای موسیقی کلاسیک جهان به اجرا پرداخته و بهطور منظم در جشنوارههای معتبر بینالمللی موسیقی حضور دارد. دامنهٔ فعالیت هنری این گروه بهتدریج از باروک فراتر رفته و موسیقی دورهٔ رنسانس را نیز دربر گرفته است؛ همچنین آثار دورهٔ کلاسیک و حتی اوایل دورهٔ رمانتیک را شامل میشود. هنگام اجرای آثار کُرال، اعضای آوازی لا شاپل روايال نقش گروه کر را بر عهده میگیرند. به این ترتیب، گروه در کنار اجراهای تحسینشدهٔ موسیقی فرانسه در دوران باشکوه لویی چهاردهم، آثاری از دورههای دیگر را نیز به کارنامهٔ خود افزوده است؛ از جمله «رکوئیم» موتسارت، «میسا سولمنیس» و سمفونی نهم بتهوون، «کودکی مسیح» اثر برلیوز، «صحنههایی از فاوست» اثر شومان و «رکوئیم آلمانی» برامس.