
Viola
.(1952)
کیم کاشکاشیان، از برجستهترین نوازندگان ویولا، آشنایی عمیق خود با رپرتوار کلاسیک، بهویژه آثار موتسارت، را با پروژههای معاصر و موسیقی فولکلور که همواره جذاب و تأملبرانگیز هستند، درهم میآمیزد. او در سال ۱۹۵۲ در دیترویت متولد شد و از نخستین خاطرات موسیقاییاش، شنیدن ترانههای فولکلور ارمنی با صدای پدرش است. کاشکاشیان ابتدا ویولن مینواخت، اما در دوازدهسالگی به ویولا روی آورد. او مدرک کارشناسی ارشد موسیقی خود را از مدرسهٔ نوین موسیقی فیلادلفیا دریافت کرد و در دههٔ ۱۹۸۰ به تدریس پرداخت. در همین دوره، با همکاری گیدون کرمر، نوازندهٔ ویولن، آلبومهایی از آثار موتسارت برای شرکت دویچه گرامافون (DG) و یوهان اشتراوس برای شرکت فیلیپس ــ که اکنون بخشی از دکا است ــ ضبط کرد؛ اجراهایی که در آنها ویولا با ظرافت و حساسیتی ویژه، صدای ویولن را همراهی میکند. در سال ۱۹۸۵، همکاری طولانیمدت او با شرکت ضبط ECM آغاز شد؛ همکاریای که به انتشار آلبومهایی با محوریت آثار شوستاکوویچ، بارتوک، هیندمیت و تیگران منصوریان، آهنگساز نامدار ارمنی، انجامید. کاشکاشیان در سال ۲۰۱۳ برای آلبوم «کورتاگ و لیگتی» برندهٔ جایزهٔ گرمی شد. او سرانجام در سال ۲۰۱۸، عشق دیرینهاش به موسیقی باخ را با تفسیری تقریباً عرفانی از شش سوئیت ویولنسل سولوِ این آهنگساز، این بار با تنظیم و اجرا برای ویولا، به ثمر رساند. آلبوم دیگری با آثاری از گیورگی کورتاگ، آهنگسازی که کاشکاشیان او را باخِ دوران مدرن میداند، در سال ۲۰۲۱ منتشر شد.